0

Pazar günü Western kuşağını, sabah kahvaltısı sırasında hepiniz izlemişsizdir. O zamanları özlemiyorum, sevmiyorum diyen görmedim. Yazar, yönetmen ve besteci Jeymes Samuel, batı mecazları ve temalarıyla zenginleştirilmiş, ancak modern bir duyarlılıkla yön veren, tanınmış türü modernize ederek, The Harder They Fall ile bizi o günlere geri götürmeye çalışıyor ve bunu gerçekten de başarıyor.

Fakat açıkçası bu yeni Blaxploitation Westernden daha fazlasını bekliyordum. Ama karakterlere hayran kaldım; baş ve alt karakterler çok derinden anlatılmış ve kötü adamlar öyle bir şekilde sunulmuş ki, onların iyi olduklarını düşünebiliyorsunuz. Misal İdris Elba, biraz empati duyabileceğiniz kötü adam karakterinde harikalar yaratıyor. Ama beni en çok rahatsız eden, dayanılmaz bir müzik notası, sesli ve ağır çekim aksiyon sekansları ve tamamen yararsız bazı aksiyon sahneleriydi.

Aşırı olmasa da neredeyse Quentin Tarantino filmlerinin aksiyon sahnelerine benzer. Aslında bu film bana Tarantino’yu birden fazla vesileyle hatırlattı. Tarantino etkisi filmin başlangıçtan sonuna kadar devam etse bile onun vasat üstü taklidini geçemiyor. Şarkılar modern hip-hop, reggae türlerinden oluşuyor. Bazıları için bu şarkılar rahatsız edici ve filminden uzaklaşmasına neden olabilir. Çünkü Western filmleri için beklenmedik bir şarkı listesine sahip.

Film, hikaye anlatımı alanında gerçekten yeni bir çığır açmasa da, oldukça eğlenceli ve keyifli bir hikayesi var. Türün modernize edilmesinde beklendiği gibi, espri yapmak yaygındır, ancak çoğu süper kahraman filminde olduğu kadar zorlama değildir. Ayrıca, kavrulmuş ve geniş New Mexico manzarası, özgürlüğü çağrıştıran geniş açık alanlar ile küçük bir kasabanın hapsedilmiş yaşamı arasındaki sürekli karşıtlığa hizmet ediyor. Eski Batı’daki siyahi kovboy fikrini hâlâ kabul edemeyen bir çoğunluk var gibi görünüyor, ancak mütevazı bir internet araması bile gerçeği ortaya çıkarıyor. Buradaki hikaye, birbirine karşı çıkan iki kanun kaçağı çetesi hakkında bir hikaye. Nat Love (Jonathan Majors) çetesi, Western türüne aşina olanların direkt tanıyacağını bir efsanevi kanun adamı Bass Reeves (Delroy Lindo) ile müttefik olur. Gerçek bir tarihi şahsiyet olarak Reeves, İç Savaş sonrası Oklahoma Bölgesi’nde bir kanun adamı olarak görev yaptı, üç binden fazla kanun kaçağını tutukladı ve on dört kişiyi öldürdü. Love’un Çetesine karşı çıkan, kötü şöhretli Rufus Buck (Idris Elba) tarafından yönetilen Crimson Hood adındaki bir kanun kaçağı çetesidir. Buck ve Love arasında, birbirleriyle ilk karşılaştıklarında hemen göze çarpmayan bir bağlantı var, ancak dikkatli Western hayranları bunu hemen anlayabilirler.

Her halükarda birkaç gün önce Netflix’de ilk çıkışında filmi izlemekten mutlu oldum. Siyah kovboyların tarihine ve yukarıda bahsedilen Blaxploitation Western film türüne dair bir araştırmaya ilham verme amacına hizmet ediyorsa, bazı gereksiz yerleri ve benim için kötü bir müzik kullanımına rağmen kendi başına ayakta durmanın yanında güzel bir yan iş yapmış olacaktır. Son derece akıcı, zaman zaman Tarantino’yu hatırlatan Blaxploitation Western havasındaysanız, bunu hemen kontrol etmenizi öneririm.

Erdi Yunus G.

D U N E : Mutlak Yıkım Getirecek Korku

Previous article

The Electrical Life of Louis Wain: Ya da Kedileri Sevmeyi Nasıl Öğrendim?

Next article

You may also like

Comments

Leave a reply

Your email address will not be published.