Bu yıl Oscar sezonunu şimdiden tek bir isme sahip: Sinners. Yazar-yönetmen Ryan Coogler, Hollywood’un en sessiz ama en etkili yaratıcı güçlerinden biri olarak, Akademi tarafından uzun süredir ihmal edilen bir türe adım atıyor ve bir kez daha oyunun kurallarını değiştiriyor. Yavaş ilerleyen bir psikolojik korku filmi olan Sinners, sadece Ryan Coogler için bir yön değişikliği değil; aynı zamanda güçlü bir ilham niteliği taşıyor.
On yılı aşkın süredir Ryan Coogler, Hollywood’un sessiz devrimcilerinden biri olarak, Siyahi topluluk için adeta kendi Christopher Nolan’ımız gibi bir figür haline geldi. Fruitvale Station ile Oscar Grant’in son saatlerini beyazperdeye taşımaktan, Creed ile Rocky serisini yeniden canlandırmaya ve Black Panther ile kültürel sınırları aşmaya kadar, kişisel ve politik anlatıları geniş kitlelere ulaştırmada nadir bir ustalık sergiliyor.
Şimdi ise karşımızda Sinners var: gişede başarı yakalamış, eleştirmenlerce övgüye boğulmuş bir film. Sinners, hem Coogler’ın kariyerinde yeni bir zirve hem de Akademi’nin korku türüne yönelik katı sınırlarını sarsacak bir dönüm noktası olarak öne çıkıyor. Eğer adalet varsa, bu film Coogler’ı En İyi Yönetmen kategorisinde aday gösterilen Siyahi yönetmenler listesine ekleyecek – ki bu utanç verici şekilde kısa listede yalnızca John Singleton, Lee Daniels, Steve McQueen, Barry Jenkins, Jordan Peele ve Spike Lee bulunuyor.
Akademi’nin tarihinde korku türü her zaman üvey evlat muamelesi görmüştür: fazla gürültülü, fazla kanlı, fazla tuhaf. Psycho (1960) ve Rosemary’s Baby (1968) hak ettikleri ödülleri alamamıştı. Ancak arada bir, The Silence of the Lambs (1991) gibi En İyi Film ödülü kazananlar ya da Get Out (2017) gibi En İyi Özgün Senaryo ödülüne uzananlar bu duvarı aşabildi. Artık, vücut korkusuna dayalı Substance gibi yapımların beş dalda Oscar adaylığı alabildiği bir dönemde, Sinners bir riskten çok, doğal bir an gibi hissediliyor.
Michael B. Jordan, Coogler’ın uzun zamandır ilham kaynağı olan oyuncusu olarak, Sinners’da Smoke ve Stack adında ikiz kardeşleri canlandırarak kariyerinin en unutulmaz performansına imza atıyor. Performanslar o kadar ayrıksı ve canlı ki, bu iki karakterin aynı bedende var olduğuna inanmak güç. Daha önce Fruitvale Station ve Black Panther ile Oscar radarına girmesi gerekirken göz ardı edilen Jordan, bu kez Akademi’den hak ettiği ilgiyi istiyor.
Yanında, genç yetenek Miles Caton, Sammie “Preacher Boy” Moore karakteriyle adeta ekranı parçalıyor ve bir zamanlar Daniel Kaluuya’yı ana akıma taşıyan o çiğ karizmayı yakalıyor. Delroy Lindo ise Slim karakteriyle, özellikle Da 5 Bloods (2020) filmindeki haksız adaylık eksikliğinin ardından, hak ettiği takdiri bu kez kazanmalı.
Etraflarını, Jack O’Connell, Wunmi Mosaku, Jayme Lawson, Li Jun Li ve Hailee Steinfeld gibi hayat dolu bir kadro sarıyor. Bu, SAG Ödülleri’nde en iyi kadro kategorisine yer açtıracak türden bir topluluk ve Akademi’nin yeni başlattığı En İyi Oyuncu Kadrosu Oscar’ı için de mükemmel bir ilk onurlandırma fırsatı yaratıyor. Kadronun arkasında ise, usta oyuncu seçmeni Francine Maisler bulunuyor.
Erken vizyona giren Dune: Part Two (2023) ve Past Lives (2022) gibi filmler, mükemmel yapımların yılın herhangi bir döneminde gelebileceğini hatırlatmıştı. Black Panther da Şubat ayında başlayan yolculuğuyla Oscar’a ulaşmıştı. Sinners da benzer bir dalgayı yakalayabilir.
Coogler’ın sıkı çalıştığı sanatçılar da yeniden bir araya geliyor: yapım tasarımcısı Hannah Beachler, kostüm tasarımcısı Ruth E. Carter ve besteci Ludwig Göransson. Bu üçlü, adeta kutsal bir üçleme gibi, filme ruh katıyor. Özellikle Carter ve Göransson için nadir bir Oscar üçlemesi kazanma ihtimali gündemde.
Ve tabii ki, Autumn Durald Arkapaw’ın muhteşem görüntü yönetimi var. 1930’ların trajik güzelliğini her kareye ustalıkla işliyor. Daha önce Teen Spirit ve Emmy adayı dizi Loki ile dikkat çeken Arkapaw, bu filmle bir kadının En İyi Görüntü Yönetmeni Oscar’ını alma hayalini gerçeğe dönüştürebilir. Bugüne kadar yalnızca üç kadın bu kategoride aday gösterildi: Rachel Morrison (Mudbound), Ari Wegner (The Power of the Dog) ve Mandy Walker (Elvis). Sinners’ı gördükten sonra, bu hayalin gerçekleşeceğine inanmamak zor.
Sinners, görünüşte basit ama aslında radikal bir iş başarıyor: Korkuyu bir şok unsuru olarak değil, ruhani bir deneyim olarak ele alıyor. İzleyicisine sadece korkmalarını değil, hissetmelerini de talep ediyor. Hayatta kalma ve hafıza arasındaki kesişim noktasında duran bu film, politik olduğu kadar kişisel, ürkütücü olduğu kadar da insani bir anlatı sunuyor.
Coogler için Oscarlar asla nihai hedef olmadı. Onlar, yalnızca daha zor olanı seçmenin, dünyaya daha derinden bakmaya, daha derinden sevmeye ve daha uzun süre direnmeye ilham vermenin bir yan ürünü. Sinners, Akademi’den bir oy istemiyor; bir yüzleşme talep ediyor. Ve bazıları için, bu yılın değerlendirileceği filmlerden biri olmaya aday.
Haber kategorisindeki yazılarımıza ulaşmak için buraya tıklayın.
Daha fazlası için bizi Youtube, X ve Instagram aracılığıyla takip edebilirsiniz.










Yorumlar