62.  Uluslararası Antalya Altın Portakal Film Festivali kapsamında izlediğim Ensar Altay’ın Kanto filmi, suçluluk, fedakârlık ve vicdan temalarını bir ailenin çatlaklarından süzülerek anlatıyor. Yönetmen, bu duyguları sırlar ve boşlukta kalma hissi etrafında örerek incelikli bir sinema dili kurmayı başarmış. Kanto, ilk anlarından itibaren duyguyu bağırmadan anlatmayı bilen bir film. Yavaş yavaş dağılmaya başlayan bir çekirdek ailenin değişim sürecine tanıklık ediyoruz. Bu tanıklığın merkezinde ise suçluluk duygusu ve vicdan yatıyor. Yönetmen, tüm bu yıkımı romantize etmeden, gündelik bir sıradanlığın parçasıymış gibi sade bir biçimde sunarken, doğru sinematik aktarım bilinciyle de hikâyenin taşlarını yerli yerine oturtabiliyor. Bu sadelik filmin en büyük cesareti; … Kanto: Vicdan, Suçluluk ve Bir Aile Dramının Çatlakları okumayı sürdür