Sinemada ‘katil hayvan filmi’ alt türünde Hitchcock‘un Kuşlar‘ından (Birds, 1963) Spielberg‘ün Jaws‘ına (1975) uzanan sayısız eser izledik. Bong Joon-ho ilk uzunu Barking Dogs Never Bite ile o ayarları bozup kendi formülünü yaratmak için bir arayışa giriyor. Melez bir dünya portresine açılırken çokça Kim Jee Woon‘un Quiet Family‘deki (1998) dünyasıyla da kardeşlik ilişkisi kuruyor. Japon Yeni Dalgası döneminde Suzuki‘den Oshima‘ya, Masumura‘dan Shinoda‘ya farklı estetik arayışlarla bizler, cesur bir gövde gösterisine tanıklık etmiştik. Burada ise onun rakibi olan akımın izdüşümlerine ‘kara-deadpan komedi’ üzerinden tanıklık ediyoruz. Aslında bir köpek salgının üzerinden gitme ana mesele. Bu akımın Suzuki‘si olarak bir eyleme sahip. Ama bu ‘doğal … Barking Dogs Never Bite: Uzakdoğu Sinemasının En İyi İlk Filmlerinden okumayı sürdür