- Yaratıcı
- Rafal Jaki, Bartosz Sztybor
- Oyuncular
- Koki Uchiyama, KENN, Momoka Terasawa
- Platform
- Netflix
- Sezon / Bölüm
- 2. Sezon
Cyberpunk: Edgerunners 4 yıllık bir aranın ardından ikinci sezonuyla Netflix kütüphanesine geri döndü. İlk sezonu, beklenmedik bir sükse yaratarak en çok izlenenler arasına girmiş ve aynı evrende geçen Cyberpunk 2077 oyununun satışlarına doğrudan bir katkı sağlamıştı. Son dönemlerde yayınlanan oyun uyarlamalarının en büyük artısı, kuşkusuz aynı ismi taşıyan oyunlara ait satışların artmasına katkı vermeleri.
- Yaratıcı
- Rafal Jaki, Bartosz Sztybor
- Oyuncular
- Koki Uchiyama, KENN, Momoka Terasawa
- Platform
- Netflix
- Sezon / Bölüm
- 2. Sezon
Cyberpunk: Edgerunners da bu etkiyi gördüğümüz en net örneklerden biri. Elbette ilk sezonda yer alan karakterler de doğrudan günümüzün popülaritesine uygun olunca dizi ününe ün katmış ve uzun bir aranın ardından ikinci sezonun geleceği haberi duyurulmuştu.

Night City Sokakları
Dört yıllık bir aranın ardından Night City sokaklarına döndüğümüzde aslında pek bir şeyin değişmediğini görüyoruz. David ve Lucy’nin devasa popülaritesi, ikonik müzikleri derken aklımızdan çıkmayan ilk sezon referansları ikinci sezonda bolca bulunuyor. Cyberpunk: Edgerunners ikinci sezonun en büyük artısı, tıpkı ilk sezonda olduğu gibi izleyicisine dünyasının atmosferini hissettiriyor oluşu. Karmaşık bir geleceğin nasıl olabileceğini izletmeyi başaran yapım, bu sefer o kadar iyi olmasa da bir şekilde görevini yerine getirmeyi başarıyor.
İkinci sezon kendi içerisinde hikâye akışına sahip ve tutarlı olsa da, karakterlerle bağ kurma noktaları göz önüne alındığında izleyenleri pek tatmin etmeyebilir. Zira tekrarlamam gerekiyor ki, sezonun etkileyici bir karakteri bulunmuyor. Daha tutarlı bir hikâye akışına sahip olan sezon, karakterlerle bağ kurulması açısından seyircisini yakalamayı ne yazık ki başaramıyor. Benim için sanırım en üzücü durum bu oldu. İlk sezonun da hikâyesini öyle aman aman beğenmemiştim ama David ve Lucy, sezon boyunca sizi peşinden götüren karizmaya ve karakter ağırlıklarına sahipti.
İkinci sezon ise belki de daha iyi bir hikâyeye sahip olsa da, karizmatik karakter eksikliğini çokça hissettiriyor. Hızlı tüketim alışkanlığının bulunduğu bir zaman diliminde, bu durum dizinin muhtemelen izlenme sürelerini doğrudan etkileyen negatif bir durum. Fazla olumsuz bir giriş yapmış olmama rağmen, Cyberpunk: Edgerunners ikinci sezonuyla izlenmeye değer bir yapım olmaya devam ediyor. Netflix’in yer yer yükselip düşen kaliteli animasyon işleri, Cyberpunk evreni özelinde daha stabil bir çizgide gitmeye devam ediyor.

Az Karizma Öz Hikâye
Birden fazla ana karakterin bulunduğu sezon, çeşitli noktalarda dallanıp budaklanarak birbirlerine bağlanıyor. Bu bağlanma durumu hikâye takibi açısından her ne kadar sürükleyici olsa da, bazen diziden kopmanıza yol açabiliyor. İkinci sezonun 10 bölüm olması ise hikâyenin fazla uzadığını hissettirmiyor değil. Elbette karakter sayısına bakınca ekran sürelerinin eşit bir biçimde bölünmesi gerek. Ancak bu fazla bölünme durumu, herhangi bir karakterin hikâyesini pek benimseyememenize neden oluyor. Sezonu izlerken favori karakterim Talia oldu. Bunun sebebi, aslında en fazla onunla bağ kurabileceğimiz bir duygusal arka plana sahip olması.
Karakterler ile bağ kuramama sorununun haricinde, aksiyon kalitesi ve animasyonlar yine oldukça özenli bir biçimde hazırlanmış. Bu animasyon stilini sevenlerdenseniz 10 bölüm boyunca gözünüzü doyuracak kadar aksiyona hazır olabilirsiniz. Studio Trigger tarafından geliştirilen ve yayınlanan sezon, yine aynı estetiği korurken aksiyon sekansları noktasında kendisini geliştiriyor. İlk sezondaki tekdüze sekanslar yerine daha uzun sürede daha fazla karakterin işin içerisinde olduğu aksiyon kısımları, sezonun öne çıkan özelliklerinin başında geliyor.
Atmosfer olarak Cyberpunk estetiğinin yansıtılmaya devam edilmesi önemli bir artı puan olarak değerlendirilebiliyor olsa da, şahsen müzikler konusunda ilk sezondaki kadar pozitif değilim. Akılda kalıcı olan pek fazla beste bulunmuyor. Bu da bazı sekansların belki de daha iyi olmaması gibi problemlere neden olabiliyor. Teknik olarak yapılan işin daha iyi olduğu gözle görülüyor olmasına karşın, iş teknikten çıktığında ve sahne yaratmaya geldiğinde ilk sezonun çok daha iyi anlara sahip olduğunu söylemek mümkün.

Dağılmış Psikolojiler
Karakter psikolojisi ve siberpsikoz durumları, yine en önemli faktörlerden biri. Cyberpunk: Edgerunners, bu siberpsikoz anlatımına ikinci sezonuyla bir yenilik getiriyor. Yaşanan süreci daha detaylı anlatırken karakterlerin hisleri gibi etkenleri daha fazla göstermeye çalışıyor. Böylece, söz konusu sürecin nasıl işlediği daha iyi anlatılıyor.
Cyberpunk: Edgerunners ikinci sezonu, genel hatlarıyla daha ayakları yere basan ama akılda kalıcılıktan uzak bir sezon. Cyberpunk hayranları muhtemelen sezonu sevecektir. Fakat genel izleyici kısmında pek hoş tepkiler alacağından emin değilim. Zira, öncesinde söylediğim gibi evrenin hayranlarına yönelik yapılan bir sezon olmuş gibi duruyor. Bu durum ise daha fazla oyun referansının yer almasını beklendik hâle getiriyor.
10 bölüm uzun gibi duruyor olsa da, hikâye açısından doğru bir süre tercihi olduğunu söylemeliyim. Sezonun tempo sorunları ara sıra baş gösterirken seyir açısından pek bir sorun teşkil etmiyor. Sadece karakterler açısından belli kopukluklar hissediliyor. Kısacası, ortalamanın üstü ama çok da uçup kaçmayan, kendi içinde bağımsız bir hikâye olarak değerlendirirsek başarılı bir sezon olduğunu söylemek mümkün.
Ali Can Bartu Sakarya‘ın diğer yazılarına ulaşmak için buraya tıklayınız.
Daha fazlası için bizi Youtube, X ve Instagram aracılığıyla takip edebilirsiniz.























Yorumlar