Video oyunu endüstrisi de çoğu kültürel alan gibi gün geçtikçe evrim geçiriyor. Bu süreçte pazar payı ile orantılı olarak hedef kitlelerinin de değiştiğini gözlemliyoruz. Mesela artık hiçbir stüdyo saf bir türe odaklanmaz oldu. Hatta çoğu oyunun yeni trendlerden esinlenip karma bir yapı sunduğunu gördük. Sinemada sadece bilim kurgu veya komedi türüne ait filmler bulmakta zorlandığımız gibi, yalnızca platform ya da bulmaca odaklı işleri de daha az görür olduk. Bunun temel sebeplerinden biri, oyuncuların daha doyurucu ve dolu yapımlar görmek istemesi olabilir. Stüdyolar da türlere olan yaklaşımlarını geliştirdi ve başlı başına ayakta durabilen değil, birer eklenti olarak çalışan yaklaşımlar üretti. Örneğin … Darwin’s Paradox!: Ahtapotun Kaçış Rotası okumayı sürdür