Dünya epey karışık. Hitler çıkar dostu Mussolini ile insanlara ölümü tanıtıyor. Acı ama gerçek. Düzen out, faşizm in. Biz ise ölüm tarafında durmayacağız, yancı Mussolini ve ülkesine uğrayacağız. Çünkü İtalya’da durumlar hiç iç açıcı değil. İş arayanlar metrelerce kuyruk oluşturuyor, insanlar para bulmak için evindeki eşyalarını satıyor. Durum oldukça vahim… Bunlar Mussolini’nin umrunda değil tabii. Sinemanın da umrunda değildi. Hitler yanına UFA ve Leni Reifenstahl’ı almış Goebbels’in yönetmenliğinde propaganda filmleri çekerken, yancı Mussolini de arkasına Cinecitta’yı almış bangır bangır propoganda filmi yapıyordu. Mussolini, adını ‘beyaz telefon’ koyduğumuz göz kamaştırıcı filmlerini yaptırıyor. Hikayesinin Aşk-ı Memnu malikanelerinde, aman tadımız kaçmasın Ali Rıza … Sene 1942: İtalyan Yeni Gerçekçiliği okumayı sürdür