70
YAZARIN PUANI

Bazen herkes bir olup birini “öteki” addeder.  Çirkin, aptal, fakir ya da uyumsuz olması buna sebep olur. Bazen de hiçbir sebep gerekmez. İnsanlar rahatsız olmak için sebep arar, arayan da bulur. Hoşa gitmeyen kokusu, giysilerindeki özensizlik veya hakkında dolaşan söylentiler gerçek kabul edilir. Oysa herkes, hikâyeyi kimin anlattığının algıyı şekillendirdiğini bilir. Gerçeğin ne olduğu böyle böyle anlamını yitirir. Çarpık anlatı, gerçeğin yerini alır. Gelenekler ve masallar böyle oluşur.

70
YAZARIN PUANI

Yaygın kanıya göre, herkes bir masalın sonunda gerçekleşen evlilik karşısında mutlu olur. Varsayılır ki her zaman “Onlar ermiş muradına,” diye başlayan cümle, “biz çıkalım kerevetine” diye tamamlanır. Ne var ki “öteki” olanın muradı, bir toplumu dönüp kendi mutsuzluğuna bakmaya zorlar. Wicker, masallardan böyle ayrışır. Başkasının talihsizliğinden keyif alan bir köyü çıplak bırakarak.

Ursula Wills’in aynı isimli kısa öyküsünden uyarlanan Wicker, izleyiciyi zamansız ve mekansız bir masal evrenine davet ediyor. Wills’in öyküsünü senaryolaştıran ve yöneten Alex Huston Fischer ile Eleanor Wilson, Wicker’ı evlendikten kısa süre sonra çekmeye karar veriyor. Kimsenin adı olmayan, herkesin yaptığı işlerle tanımlandığı bu dünya, Budapeşte yakınlarındaki iki ayrı stüdyoda çekiliyor. Olivia Colman’ın balıkçı kadını canlandırdığı yapımı, Peter Dinklage ile Alexander Skarsgard’ın karakterleri tamamlıyor. İlk defa 42. Sundance Film Festivali’nde gösterilen Wicker, Filmekimi kapsamında yerli izleyiciyle buluşuyor.

Wicker-Film-Incelemesi-Arakat-Mag-2026-Bir-Film-Eleanor-Wilson-Olivia-Colman-Alexander-Skarsgard-Peter-Dinklage-Elizabeth-Debicki

Geleneklerle Alay Eden Güçlü Başlangıç

Küçük yerlerin kendine özgü adetleri, değişmez rutinleri vardır. Ufak tefek değişiklikler dışında hayat aynı akar. Her hafta aynı yerde kurulan pazar, hem takasa hem de kulaktan kulağa yayılan dedikodulara imkân sağlar. Bazıları da balıklarından aldığı kişinin kokusuyla alay eder, ikiyüzlülüğü normal kabul eder. Düğünler için kilise benzeri yerlerde toplanır, tüm köy bir araya gelir. Oysa kötü kokan, balıkçı kadın davet edilmez. Oysa Wicker, dünyasını izleyiciye tam da bu kilisede, balıkçı kadının yokluğunda açar.

Filmin geçtiği coğrafya tanıdık gelir. Kırsalın atmosferi, köyün yapısı, diyaloglar ve cinsiyetler arası dinamikler filmin geçtiği yerin ve dönemin izlerini taşır. İzleyici ipuçları aradıkça bulur ama hiçbir varsayım kesin bir sonucu yansıtmaz. Zira her şeyden bulunur bu masal dünyasını andıran dünyada. Evlenmeden önce parmağa alyans takma adetinin yerini tasmalar alır mesela. Bu nesne, kadının evlendikten tutsak olacağını, eşinden ve evin düzeninden sorumlu, kimliksiz bir canlıya dönüşeceğini sembolize eder. Zaten evlilik yemini sırasında, tasmanın sadece taraflardan birine takılması da bu varsayımı somutlaştırır.

Bunu sonraki evlenecek kişiyi belirleyecek başka bir gelenek izler. Yaygın inanca göre sepetten çekilen yumurta, sıradaki gelini belirler. Gelenekleri büyük bir sadakatle yerine getiren terzinin hanımı (Elizabeth Debicki) himayesine alacağı sıradaki genç kızın belli olmasını bekler. Ne var ki yumurta bir genç kız yerine, evlilik yaşı çoktan geçmiş balıkçı hanımın elinde patlar.

Yumurtanın içinden fışkıran kum, istemediğimiz birinin gelin çiçeğini yakaladığında hissedilene benzer bir rahatsızlık yaratır. Terzinin hanımı onun hakkı olmadığını, bir yanlışlık olduğunu düşünür. Wicker, daha sonra kendisiyle çelişkiye düşmek pahasına ayağına gelen fırsatı değerlendirir ve feminist eleştiriye alan açar. “Ne kadar da garip bir gelenek?” diye soran balıkçı kadına, terzinin hanımı “Yumurta, değil mi?” der. Balıkçı kadın ise “Evlilik,” dedikten sonra, tepkileri görmeyi beklemeden dönüp gider.

Wicker-Film-Incelemesi-Arakat-Mag-2026-Bir-Film-Eleanor-Wilson-Olivia-Colman-Alexander-Skarsgard-Peter-Dinklage-Elizabeth-Debicki

Yüzleşmek Zorunda Bırakan Değişim

Toplumlar kendilerinden en emin olanları bile yıldırır. Anasız babasız büyüdüğü öne sürülen balıkçı kadın gibilere ise er ya da geç toplumun beklentilerine uymak düşer. Geleneklerin karşısındaki duruşları, yalnız kaldıkları anda sarsılır. Wicker, bu aşamada masalsı tonuna fantastik bir dokunuş katar. Peter Dinklage’in canlandırdığı, köye ayda bir gelen sepetçi adam, Frankensteinvari bir tanrısallık kazanır. Balıkçı kadına ücreti mukabilinde hasırdan bir koca yapmayı kabul eder.

Sepetçinin, kendisiyle kaldığındaki sayıklar hali ve gelgitli düşünceleri onu bir tanrıdan çok ne yapacağını bilemeyen bir insana yaklaştırır. İzleyici, zanaatinde çok iyi olan sepetçinin daha önce aklının ucundan geçmeyen talep karşısında taşıdığı kaygının getireceği sonucu bekler. Balıkçı kadın bu süreyi huzursuz geçirir. Müstakbel eşinin getireceği uğursuzluğu en başından hisseder.

Evliliğe programlı, yapay zekadan hallice eş, korku, telaş, merak ve arzuyu aynı anda hayata geçirir. Balıkçı kadının köydeki itibarını artırır. Bir sabah hızla hayata geçirilen evlilik, tasmanın ve yumurta geleneklerini reddeder. Diğer çiftlerin evliliğinden farklı olacağını ilan eder. Oysa köy çalkalanmaya, içlerindeki haset uyanmaya başlar. Almancada bir başkasının talihsizliğinden ya da uğradığı zarardan duyulan sevinci ifade eden schadenfreude kelimesi hayat bulur. Balıkçı kadının mutluluğu bu hazzı ortadan kaldırır. Karakterler schadenfreude kırıntılarının peşine düşer.

Sekssiz bir hayata hapsolan, özensiz eşleriyle dört duvar arasına tıkılan kadınların bastırdığı arzular uyanır. Erkekler, uzun süredir sahip oldukları otoritelerini kaybeder. Bir yandan da gizliden gizliye hasırdan kadını hayal etmeye başlarlar. Denge bozuldukça eşler birbirinden uzaklaşır. Mutlu çiftin mutluluğunu bozmak için çeşitli yollar aranır. Ne var ki büyüyle birbirine bağlanmış gibi gözüken çiftin düzeninin bozulması için bir değil, birçok hamle gerekir. Hayatlarını doğrudan etkileyen yabancıya tuzaklar kurmaya devam ederler. Çünkü ihanetle gelecek ayrılık, balıkçı kadının yerine geçmelerini sağlar.

Wicker-Film-Incelemesi-Arakat-Mag-2026-Bir-Film-Eleanor-Wilson-Olivia-Colman-Alexander-Skarsgard-Peter-Dinklage-Elizabeth-Debicki

Güçlü Başlangıcın Zayıf Sona Evrilişi

Wicker, baştaki eleştirel ve mizahi tonunu giderek yitirir. Fantastik ögeleri oyuncu biçimde kullanmayı bırakır. Karakterler, kendi yolunu çizmek için başkalarına kötülük yapmaktan çekinmeyi bırakır. Kendi yoksunluklarıyla mücadele edemeyen karakterler, ayrı çözüm yollarını tekrarlar. Balıkçı kadın da Pamuk Prenses ve Sindirella gibi masal anlatıcısı tarafından kayrılır. Tam da bu yüzden verdiği yanlış kararlar rahatsız eder. Filmin merkezine eklemlenmeye çalışan sevme ve sevilme temaları bir hiç uğruna paramparça olur. Masalsı atmosferi, kendini ciddiye aldıkça parçalanır, karakterlerini giderek insansılaştırır.

Her şeyi açığa kavuşturmak için gerekli görülen başkası, zekice olmasına rağmen izleyiciyi son derece didaktik bir sona hazırlar. Keyifli bir izleme deneyimi sunarken tercih edilen tek boyutlu yaklaşım, Wicker‘ı tahmin edilmesi kolay bir film haline getirir. Kötüler kaybeder, özgürlüğü için kötülük yapanlar aklanır, iyiler kazanır. Onlar erer muradına izleyici çıkar kerevetine. Tabii filmin sonunu doyurucu bulduysa. Aksi halde Olivia Colman, Alexander Skarsgard ve Peter Dinklage‘ı bir araya getiren Wicker, çocukluktan kalma saçma bulunan bir masal gibi kolayca geride kalır.


Burcu Demirer‘ın diğer yazılarına ulaşmak için buraya tıklayınız.

Daha fazlası için bizi Youtube, X ve Instagram aracılığıyla takip edebilirsiniz.

The Idiot(s): Bir Dehanın Bakıcısı

The Dreamed Adventure: Macera Sandığımız Şey

BURCU DEMİRER
28 yaşında, İstanbul'da yaşıyor. İstanbul Bilgi Üniversitesi'nde Halkla İlişkiler ve Karşılaştırmalı Edebiyat okudu. Metin yazarı olarak çalışıyor. Edebiyat, sinema ve tiyatro aracılığıyla yarınki yüzünü keşfediyor.

    The Idiot(s): Bir Dehanın Bakıcısı

    önceki yazı

    Crystal Lake: Cesur Bir Orijin Hikâyesi

    sonraki yazı

    Yorumlar

    Leave a reply

    E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

    Bunlar da ilginizi çekebilir