Yazar 
Hollow Knight: Silksong (PC)
Hollow Knight: Silksong, yedi yıllık bekleyişin ardından Hornet’in çevikliğiyle keşif, zorluk ve büyüleyici atmosferi buluşturan; Team Cherry’nin indie oyun mirasını zirveye taşıyan unutulmaz bir deneyim.
Hollow Knight‘ı oynadığım 2017 günlerini hatırlıyorum. Ne yapacağımı bilmediğim bir dipsiz boşluğa dımdızlak atılmış gibi hissetmiştim. Yine de ne olduğunu bile anlayamadığım ana karakterin karanlık atmosferde yankılanan ayak sesleri ve Christopher Larkin‘in uhrevi besteleri eşliğinde hiç bilmediğim bir dünyayı keşfetme hevesiyle dolup taşmıştım. Hollow Knight‘ın resmen oyuncuyu kendine bağlayan bir büyüsü vardı ve bu oyunun henüz giriş ekranındayken bile hissediliyordu. Üç kişilik bir ekibin böyle bir proje yaratabilmiş olmasına hala aklım ermez. Hollow Knight: Silksong ise bu hayreti içimde bu defa başka bir bedende, Hornet’in keskin ve çevik hareketleriyle tekrar uyandırdı. Hollow Knight: Silksong; bekleyişin ağırlığını hissettirmeyen, hem mirası koruyan hem de üzerine yepyeni bir evren ören harika bir devam oyunu.
Hollow Knight: Silksong‘un çıkmış olmasına ve oyunu bitirmiş olmama da aklım ermiyor desem yeri. Bir oyunun çıkışı bazen oyun dünyasında değil, oyunu bekleyen insanların hayatında da bir dönüm noktasına dönüşebiliyor. Hollow Knight: Silksong, aradan geçen yedi sene boyunca oyuncular arasında bir efsaneye dönüşen, adı bile başlı başına sabır testi haline gelen, her küçük info ve fragmanıyla teoriler üstüne teori kurulmasına sebebiyet veren devasa bir bekleyişin eseri. Hollow Knight: Silksong‘a kavuşmak, sadece yeni bir Hollow Knight oyunu oynuyormuş gibi hissettirmiyor. Yıllardır zihnimizde, beklentilerimizle büyüttüğümüz bir hayalin ete kemiğe bürünmesine tanık oluyoruz sanki.
Hollow Knight Neden Efsane?
Oyun sektöründe, dönemin popüler olan oyun janraları genellikle indie oyunları da etkiliyor. Bu kadar 2 boyutlu side scroller indie oyun varken, Hollow Knight neden indie oyunlar mezarlığında unutulmaya terk edilmek yerine öne çıkmayı başarmıştı?
Team Cherry adı bugün oyun dünyasında çok şey ifade ediyor olabilir, ama yolculukları oldukça mütevazi hayallerle başlamıştı. Ari Gibson, William Pellen ve Jack Vine isimli Avusturalyalı üç arkadaşın 2014’te açtıkları bir Kickstarter kampanyasıyla duyurduğu Hollow Knight, kimsenin tahmin edemeyeceği kadar büyüyen bir fenomene dönüştü. Başlangıçta Hollow Knight, Steam platformunun her köşesinde bulabileceğiniz herhangi bir iki boyutlu aksiyon macera oyunundan farksız gibiydi. Masalsı olduğu kadar kasvetli atmosferi, şahane müzikleri ve şaşırtıcı derecede rafine oyun tasarımıyla birleşince kısa sürede indie oyun tarihinin kilometre taşlarından biri olmayı başarmıştı.
Hollow Knight için çok rahat bir şekilde en sevdiğim indie oyun diyebilirim. O dönem soulslike oyunlar önümüze bir yağmur gibi yağmadığından, çok doğru bir dönemde çıkış yapmış olduğunu da düşünüyorum. Hollow Knight, alışması hiç zor olmayan hızlı dövüş mekaniği ve bir yere sıkışıp kalındığında sunduğu opsiyon bolluğu açısından acemi dostu ve ön yargı yıkan bir yapımdı. Buna ek olarak başarılı platforming sekansları, adil ödül-ceza dengesi ve unutulmaz boss savaşları ile çok başarılı bir oyundu.
Yine de dönemin popüler oyunlarının aksine oyuncunun her daim elinden tutmuyordu. Haritada kocaman bir kırmızı marker, yukarıda görev yeri işareti olan bir pusula veya oyunu durdurduğunuzda “Questin bu: Buraya git, şunu kes, şöyle böyle yap.” diyen bir ekranla karşılaşmıyordunuz. Hollow Knight, başta da bahsettiğim gibi devasa dünyasına sizi öylece bırakıveriyordu. Uçsuz bucaksız bir dünyayı kendi kendinize keşfediyor, yeni özellikler kazanıp kendi işaretlediğiniz haritada ulaşamadığınız başka bölgelere ulaşıyordunuz. Adeta keşif hissi denince akla gelen ilk isimdi Hollow Knight.
Team Cherry bir gecede bir güven markasına dönüşmedi. Hollow Knight; bütün bu kolektif oynanışıyla, hikayesiyle, her şeyiyle kesinlikle çok benzersiz bir souls-like ve deneyim edilmesi gereken bir şaheserdi.
Silksong Neden Bu kadar Beklendi?
Silksong‘un bu kadar beklenmesinin en temel sebebi de oyuncuların bu güveni. Hollow Knight, yalnızca başarılı bir indie oyun değildi. Oyuncular için özel bir bağ kurmayı başarmış, tekrar tekrar dönüp bakılmış, hakkındaki her şey merak edilmiş, oynandıkça farklı katmanları keşfedilmiş, kendi başına bir kült haline gelen bir yapımdı. Dolayısıyla, Team Cherry‘nin sevilen ve benimsenen bu evreni tekrar ziyaret etme vaadi herkesi çok heyecanlandırdı.
Fragmanlarda gördüğümüz yeni kahraman Hornet, aslında Hollow Knight‘ta ilk kez bir boss olarak karşımıza çıkmıştı. Saldırı şemasını bildiğimiz bu karakterin çevikliğine dair ipuçları, yeni bölgelerin çeşitliliği ve estetikliği, müziklerden sızan tanıdık ve yepyeni hisler, hepimizin zihninde aynı şeyi uyandırmıştı eminim. Bu kez daha büyük, daha canlı ve bambaşka bir şey geliyor olmalıydı.
İşin ilginç tarafı Team Cherry‘nin bu beklentiyi sürekli diri tutabilmesiydi. Yedi yıl boyunca taraflarınca neredeyse hiçbir şey söylenmedi. Oyun dünyasında görmeye alışık olduğumuz yoğun reklam kampanyaları yerine suskunluklarıyla daha da merak uyandırdılar. Tüm bu ortaya atılan vaatlerden sonra suskunluk, Silksong‘u mistik bir yere taşıdı. Her XBOX sunumunda, her Nintendo Direct’te oyuncuların gözleri ister istemez bir köşede Team Cherry logosu arar oldu. Bir süre sonra oyuncular arasında meme malzemesi haline gelmesiyle de devam etti bu durum fakat Silksong her defasında, her yeni sunumda yokluğuyla bile ne kadar beklenildiğini hatırlatıyordu.
Dolayısıyla Hollow Knight: Silksong, yalnızca bir devam oyunu değil, aynı zamanda mizahi bir dille de olsa bir bekleyiş sembolü oldu. Acaba Hollow Knight‘ın yarattığı büyünün üzerine çıkabilecek miydi? Beklentilerin altında ezilecek miydi? Hepimizin aklında bu sorular varken hiç beklenmeyen bir anda Nisan ayındaki Nintendo Direct sunumunda göründü. Eylül’de de oyuncularla buluştu. Böylece bizler de yedi yıllık bir hayalin gerçeğe dönüşmesine tanıklık ediyorduk.
Hollow Knight: Silksong neden bu kadar bekleniyor diye uzun uzadıya analizler yapmak şart değil aslında. Bazen tek bir oyun, tek bir evren, tek bir his yeterlidir. Hollow Knight, oyunculara unutulmaz bir deneyim bırakmıştı. Ve oyuncular bu hissi yeniden yaşamak için yedi yıl boyunca sabırla beklediler. Şimdi ise sorulacak daha önemli sorular var: Hollow Knight: Silksong, bu hissi yeniden verebildi mi? Yoksa bambaşka bir kapı mı açtı? Yoksa elde edince değeri azalıp beklentilerin altında ezildi mi?
Hikaye ve Anlatım
Hollow Knight: Silksong, Hornet’in bilinmeyen bir diyara düşmesiyle başlıyor ve oyuncuyu hem karakterin kişiliğini hem de dünyayı keşfetmeye davet ediyor. Hikaye, Hollow Knight‘ta olduğu gibi doğrudan anlatılmıyor. Diyaloglar, eşya açıklamaları, çevresel ipuçları ve keşif yoluyla yavaş yavaş açılıyor. Tıpkı diğer souls oyunları gibi derin loreunu anlatma konusunda cimri.
Hornet’in motivasyonları, geçmişi ve karşılaştığı gizemler oyun akışına doğal bir merak unsuru katıyor. Fakat biliyorum ki Silksong‘u oynayacak hiç kimse hikayesi için oynamayacak.
Ben de dahil olmak üzere muhtemelen mossbag YouTube’a Silksong‘un loreunu anlatan birkaç saatlik bir video atmadan neler olup bittiğini anlamamız çok zor duruyor. O yüzden bu başlığı nispeten daha kısa kesip, asıl merak unsuru olan kısımlara geçiyorum.
Hornet ve Oynanış Farkları
Hollow Knight: Silksong, oyuna başlar başlamaz the Knight’tan bambaşka bir karakterin ruhuna bürünecek olacağımızı hissettiriyor. Hornet, Hollow Knight oyuncuları için yabancı biri değil. İlk oyunun en ikonik figürlerinden biri: Hem rakip hem dost, hem gizem hem de yol gösterici. İlk defa boss olarak karşımıza çıktığında gururlu tavırları ve çevik hareketleriyle oldukça saygın bir düello sunmuştu. Şimdiyse doğrudan onu kontrol ediyor olmak sadece oynanış değil, atmosfer ve anlatım açısından da çok şey değiştiriyor. Hornet, Knight gibi sessiz ana karakterlerden değil; kişiliği, sesi ve kendi motivasyonları olan, daha insani ve daha tutkulu hissettiren bir karakter.
Oynanışa geçtiğimizde bu fark daha net hissediliyor. Knight ağırlıklı olarak ölçülü, daha yavaş ama isabetli vuruşlara sahipti. Buna karşılık Hornet inanılmaz derecede hızlı ve çevik. Zıplayışları daha yüksek ve hareketleri daha akrobatik. Bu da Hollow Knight: Silksong‘a oldukça yaratıcı platforming sekansları oluşturmasına katkıda bulunmuş. Hornet’in silk denen materyali kullanarak kendini ileriye fırlatabilmesi ve çeşitli özel saldırılar kullanabilmesi savaşlara tamamen yeni bir ritim getiriyor. Bu da Hollow Knight‘ın hızlı akan, kontrollü ve sabırlı tempoya sahip dövüşlerini Hollow Knight: Silksong‘da adeta bir dansa dönüştürüyor. Hornet’in saldırı şemaları oyuncuya daha agresif bir oyun tarzını benimseme cesaretini veriyor.
Hollow Knight: Silksong: Daha hızlı, daha çevik ama aynı zamanda daha kırılgan bir deneyim. Hornet’in hareket kabiliyetleri ne kadar geniş olsa da düşmanların agresyonu ve saldırı paternleri de buna göre yeniden tasarlanmış. Her soulslike oyunda olduğu gibi dikkatli öğrenme ve sabırlı yaklaşım burada da var ama Hollow Knight: Silksong sizi sürekli öne itiyor ve temponuzu yüksek tutmaya zorluyor. Oyunun doğası asla sabit kalmamayı zorluyor gibi. Bu yüzden Hollow Knight: Silksong, ilk oyunun güvenli gelen dengeli temposunun aksine daha risk-ödül dengesinde bir yapıda hissettiriyor.
Hornet’in Ruhuyla Oynamak
Bir başka fark da iyileşme mekaniğinde kendini gösteriyor diyebiliriz. Hollow Knight‘ta stratejik bir risk yönetimi olan iyileşme, Hollow Knight: Silksong‘da neredeyse anlık olarak gerçekleştirilebiliyor. Hornet yaralandığında kendini iyileştirmesi için uzun zaman aralığına ihtiyaç duymuyor ve tek seferde 3 maske can iyileştirebiliyor. Tabii ki bu iyileşmenin de sınırları var. Kaynak yönetimi kritik bir unsur.
Team Cherry burada sistemin ruhunu koruyarak Hornet’in karakterine uygun bir versiyon tasarlamış diyebiliriz. Neredeyse Hornet’in çevikliği, kararlılığı ve anlık tepkileri oynanışın çekirdek mekaniklerine birebir işlenmiş. Ama bu kesinlikle Hollow Knight: Silksong‘u daha kolay bir deneyim haline getirmiyor.
Bahsetmem gereken en önemli başlıklardan biri de platforming. Zıplama mesafesi, iplik atımı, duvarlardan kayış hatta en basit engellerdeki hareket hissi bile daha esnek. Knight olarak oynarken sık sık bir engelin önünde aciz hissetme durumu yaşanırken, Hornet baştan sahip olduğu donanımla bile size güçlü hissettirmeyi başarıyor. Hollow Knight: Silksong, sıfırdan başlayan yeni kahraman hikayesindense zaten ustalaşmış bir savaşçıyla oynadığımızı hissettiriyor.
Harita Tasarımı ve Keşif
En çok bahsettiğim keşif duygusu Hollow Knight‘ı unutulmaz yapan deneyimlerden başta gelir. Bir köşede fark edilmeden geçilen patika, yeni bir özellikle tamamen farklı bir biyoma erişmek, ulaşamadığımız bir yüksekliğe tırmanabilmek gibi birçok anın bıraktığı tatmin duygusu, Hollow Knight‘ın ruhunu oluşturuyordu. Hollow Knight: Silksong, bu ruhu bozmadan ama tekrar da etmeden, bambaşka bir ritimle yeniden kurmayı başarıyor.
Hornet, temel yeteneklerini bile almadan oldukça özgür hissettirebilen bir karakter. Fazla güçlü hissettirmeden, çevikliği oyunun doğal akışına yedirilmiş gibi. Keşfetmek sanki Hornet’in karakterinin ayrılmaz bir parçası. Haritalar da bu özgürlüğe göre tasarlanmış. Pharloom, Hallownest’in karanlık ve melankolik atmosferinden farklı olarak oldukça renkli, canlı ve çeşitlendirilmiş. Her bölge kendi estetiğini sadece görsellerle değil ses ve müzikleriyle de yansıtıyor. Burada dikkat çekici olan kısım bölgelerin açılış biçimleri. İlk oyunda haritalar çoğu zaman dar koridor veya gizli geçitlerden ilerlenirken Silksong‘un bölgeleri daha akışkan ve organik bağlanıyor. Aynı zamanda Pharloom oldukça dikey mimariyle inşa edilmiş bir bölge olmasıyla dikkat çekiyor.
Kaybolmak her metroidvaniada olduğu gibi Silksong‘un da önemli bir parçası. Ama kaybolmak, sinir bozucu olmaktansa keşif duygusunu besleyen bir deneyim. Yeni bir bölgeye adım atınca buradan nasıl çıkacağım endişesi yerine burada neler bulabilirim heyecanı taşıyorsunuz. Oyunun akışkan tasarımı da hızlı hareket etmenin verdiği keyifle birleşince, kaybolmak bile eğlenceli bir oyuna dönüşüyor.
Bölgelerin Estetik Çeşitliği
Team Cherry, Hollow Knight‘ta atmosferle oynamayı çok iyi bilmişti. City of Tears hüzünlü piyano melodisi ve yağmurlarıyla, Greenpath ise canlı yeşilleri ve daha tatlı melodilerle hafızamıza kazınmıştı. Silksong‘da ise bu çeşitlilik çok daha belirgin ve çok daha cüretkar. Renk paletleri daha doygun ve bölgeler arası geçişler daha dramatik. Her alan kendi estetik kimliğini sadece görselliğiyle değil; grotesk düşman tipleri, müzikleri ve mimarisiyle de kuruyor. Bazı bölgeler Hornet’in çevikliğini sınarcasına dikey platformlarla doluyken bazıları dar koridorlarda klostrofobik bir hava vererek savaşlara odaklanıyor. Bazı bölgelerse adeta bir nefes alma alanı gibi huzurlu müzikler ve estetiğiyle çiviliyor. Bu çeşitlilik sayesinde hiçbir alan birbirini tekrar etmiyor. Her bölge yeni bir sürpriz, yeni bir sınav, yeni bir keşif demek. Hollow Knight: Silksong kesinlikle ilk oyunun çıtasını yükseltiyor.
Sadece mekanlar değil, karşımıza çıkan küçük sürprizlerle de keşif hissinin sağladığı tatminlik artıyor. Yan karakterler, saklı eşyalar veya rastgele karşılaşılan olaylar gibi etkinliklerle Hollow Knight‘ın mirası sürdürülüyor. Ayrıca bu yan etkinlikler, çeşitli karakterlerden veya spesifik bölgelerdeki görev tahtalarından alabileceğiniz wish denen yan görevlerle epey çeşitleniyor. Bir mekana gelmek için her zaman bir bahaneniz olmasının yanı sıra, tüm bu unsurlar adeta bir hikayeye ortak oluyormuşsunuz gibi hissettiriyor. Hollow Knight: Silksong, oyuncunun merakını da ödüllendiriyor.
Çeşitliliğin bu cesur tavrının her zaman sorunsuz işlediğini söylemek de kolay değil. Dikey mimariye dayalı platformlar, Hornet’in çapraz ve akrobatik hareketleriyle birleştiğinde özellikle oyunun başlarında fazlasıyla yorucu oluyor. Checkpoint mantığının dikey platformlarda o kadar kolay çalışmaması ve küçük bir hatada en aşağıya kadar düşebilmek, çevikliği avantajdan çok yük haline dönüştürüyor. Çapraz platform yapmanız gereken sekanslar yer yer oldukça sinir krizleri geçirtiyor.
Boss Savaşları ve Savaş Hissiyatı
Her soulslikeda olduğu gibi Silksong‘un kalbini oluşturan ana damarlardan biri de boss savaşları. Hornet’in hızlı, çevik ve esnek yapısı; bossları sadece birer mücadele olarak değil, aynı zamanda bir dans edasıyla karşımıza çıkarıyor. Her adım, her hamle, Hornet’in iğnesinin her havayı yarıp süzülüşü adeta bir koreografinin içinde hissettiriyor. Silksong‘un boss savaşlarını salt mekanik olmak yerine duygusal ve estetik bir deneyim olarak nitelendirmek daha doğru olur.
Her boss, Hornet’in yolculuğuna yazılmış dramatik bir parça gibi. Silksong‘un büyük ve heybetli gövdeleriyle salt gücün ağırlığını hissettiren bosslardan tutun, Hornet’in boyutlarında düello gibi hissettiren sinsi ve sabır sınayan bosslara kadar çok geniş bir skalası var. İstisnasız hepsi oyuncuyu diken üzerinde tutmayı başarıyor. Ek olarak bu savaşların ses ve görsel tasarımları üzerine ayrıca konuşmak gerekir. Her biri muazzam koreografinin ayrılmaz bir parçası.
Burada Silksong‘un en tartışmalı yanlarından birinden bahsedebilirim: Zorluk dengesi. Hollow Knight da kolay bir oyun değildi, sonuçta bunlar soulslike deneyimler. Ama Silksong‘daki keskinlik, kimi zaman neredeyse işkenceye dönüşüyor. Boss düşmanların yanı sıra sıradan bir mob bile spesifik bir hareketiyle iki maske can götürebiliyor. Birkaç saniyelik dalgınlık, tüm ilerlemeyi boşa çıkarabiliyor. Zorluk, oyunun doğal akışını teşvik etmekten ziyade kimi anlarda keyfi bir cezalandırma gibi hissettiriyor. Özellikle oyunun başında, silah geliştirememiş haldeyken bu durum aşırı umutsuzluk hissi uyandırıyor. Evet, Hornet oldukça çevik ve dövüş sistemi tempolu. Ama bu tempo çoğu zaman oyuncuya nefes alacak alan bırakmıyor. Hollow Knight‘ın sert ama adil zorluğunun aksine Silksong‘un sertliği yer yer fazlasıyla acımasızlaşıyor.
Yükseltiler, Eklentiler ve İlerleme Hissi
Hollow Knight: Silksong, oynanışa tool denen çeşitli aletler, ve crest denen mekanikler sayesinde yeni bir soluk getiriyor. Charm sistemi yerine Hornet’in kullandığı iğneler ve aletler, farklı saldırı kombinasyonları ve stratejiler denemeye olasılık sağlıyor. Örneğin bazı Crestler hızlı ve kısa mesafede güçlüyken bazıları düşman savunmasını delme ve alan kontrolü üzerine. Bu araçları ve iğneleri keşfederken her bölümde yeni bir şey öğrenip, ilerlemenin somut ve tatmin edici hissedilmesi sağlanıyor.
Crest sistemi Hornet’in temel yeteneklerini ve saldırı örüntülerini değiştirebilmenizi sağladığından bir nevi build oluşturmanıza olanak sağlıyor diyebiliriz. Agresif ve hızlı saldıran bir Hornet mi isterdiniz, ağır saldıran bir tank Hornet mi? Crestler’e ulaşabildiğiniz sürece Hornet’in oynanış şeklinizi istediğiniz tarzda kişiselleştirebiliyorsunuz. Bazı crestler, platforming sekanslarını bile başka bir deneyime dönüştürmenizi sağlayabiliyor.
Oyundaki çeşitli araç ve geçici güçlendirmeler, özellikle keşif ve savaş anlarında stratejik esneklik sunuyor. Tüm bu sistemler birleşince Hollow Knight: Silksong, gelişim hissini gerçekten organik bir şekilde veriyor. Ancak bu araç gereçler ve crestler kolay bir şekilde edinilmiyor. Her biri beceri ve keşifle kazanılması gereken ödüller olarak karşımıza çıkıyor. Böylece hem ilerleme hissi, hem keşif ve öğrenme deneyimi alışılagelmişin dışında, daha derin bir şekilde sunuluyor.
Teşekkürler Team Cherry!
Sadece oyunu değil, oyunu bize sunan bu mütevazi ekibi de takdir etmemek mümkün değil. Günümüz oyun endüstrisi, açgözlülüğün ve fiyat yarışının alabildiğine hüküm sürdüğü bir yer. Optimizasyonu becerilememiş, eksik, teknik olarak problemli oyunlara bile full fiyat isteniyor. Bazen basit bir oyun dlcsi bile full oyun fiyatına satıldığı oluyor. Çoğu AAA yapım, oyuncuyu sadece para sağma makinesi olarak görüyor. Team Cherry, bu kaosun ortasında bir ışık gibi parlayarak Hollow Knight: Silksong‘u 20 dolar gibi inanılmaz makul bir fiyatla sundular. Oyuncu dostu olmalarının yanı sıra sanatlarına ve tutkularına olan inançlarının bir göstergesi gibi.
Dahası, oyunu Gamepass sistemine de söz verdikleri gibi eklediler ve daha geniş bir kitleye ulaştırdılar. Kar hırsı gözlerini bürümek yerine oyunlarını gerçek anlamda paylaşmak istediler. Yaklaşımları, kapitalizmin hüküm sürdüğü oyun dünyasında nadir görülen bir etik ve vizyon örneği. Team Cherry ekibi, oyun geliştiricilerinin oyuncularla olan ilişkisini para ve açgözlülükten arındırarak güven ve saygı temelinde yeniden tanımladı.
Böylelikle, yedi yıl boyunca büyüttüğümüz bir hayalin gerçeğe dönüşmesine tanık olduk. Adından bir mit gibi bahsedilen Hollow Knight: Silksong‘umuza nihayet kavuştuk. Üstelik herkes için ulaşılabilir bir şekilde. Team Cherry, beklentilerinin altından kalkmayı başardı ve tutku projelerinin gücünü bir kere daha gösterdi. Hollow Knight: Silksong, tıpkı ilk Hollow Knight gibi; her köşesi, her anı ve her melodisiyle kalbimize dokunmayı başaran unutulmaz bir deneyim olarak hafızalarda yankılanmaya devam edecek. Her şey için teşekkürler Team Cherry!
Ece Ekşi‘nin diğer yazılarına ulaşmak için buraya tıklayınız.
Daha fazlası için bizi Youtube, X ve Instagram aracılığıyla takip edebilirsiniz.
Yorumlar