By Günümüz sinemasının en eşsiz isimlerinden biri James Wan‘dır. Yönetmen koltuğuna oturduğunda çekeceği film için herkes sabırsızlanır ve genellikle herkes de memnun kalır. Ancak James Wan yapımcı koltuğuna oturduğunda işler pek yürümüyor. Yapımcılığını üstlendiği filmler genellikle başarısız oluyor. Ancak M3GAN, sonunda bu talihsizliği bozan film olmuş. Burada Akela Cooper da tebrik edilmelidir. İkili, hatırlanacak yeni bir korku ikonu yaratmış. M3GAN, yaratılan beklentileri karşılamasa da, en azından kendi adıma konuşmam gerekirse, sinemadan oldukça memnun ayrıldığımı söylemeliyim. Neden beklentilerimin karşılanmadığını kısaca açıklayayım.
Yapay Zekaya Bağlanmak
Öncelikle konudan bahsedelim. Oyuncakların çocukların arkadaşı olarak üretildiği bir dünyada, Gemma (Allison Williams) büyük bir proje peşindedir. Ancak bu projeyi tamamlamak için gereken ilhamı bulamaz. Ta ki kız kardeşi bir trafik kazasına kurban gidene kadar. Ölen kız kardeşinin kızının, yani yeğeninin yeni koruyucusu olan Gemma, Cady’nin (Violet McGraw) beklentilerini karşılamak için tamamen geleceği değiştirecek bir oyuncak geliştirir: Model 3 Generative Android, ya da kısaca M3GAN. Ancak sürekli kendini geliştiren yapay zeka tabanlı bir robota sahip olmak, acaba gelecekte ne gibi sonuçlar doğurabilir?
M3GAN, bağlanma kuramından ilham alarak distopik bir evren inşa eden başarılı bir film. Ailesini kaybeden bir yetim çocuğunun ilk karşılaşacağı ve yakınlaşacağı kişiye bağlanacağı gerçeği, filmde güçlü bir silah olarak kullanılıyor. Kariyerine takıntılı, sosyal olarak ise zayıf bir kadın olan Gemma, yeğeni ile ilgilenmek yerine ona bakacak bir robot geliştirmeye karar verir. Ancak geliştirdiği robot, gelecekte büyük bir tehlike haline gelir. Oysaki bu tehlike yeni değildir. Yapay zekanın kendini geliştirmesi ve sorun yaratmasını birçok kere izledik. Terminator, Ex Machina, Battlestar Galactica ve benzeri örnekler sayılabilir. M3GAN, aslında klişe bir fikri yenilikçi ve biraz eğlenceli bir şekilde sunarak planladığı fikri başarıyla gerçekleştiriyor.
Sınırsız Potansiyele Sahip Bir Robot
Film, fikri ve hikayesi açısından tatmin edici olsa da, elbette bazı sorunları var. Bence M3GAN hakkında yeterince bilgi sahibi değiliz. Sınırsız potansiyele sahip bir robota daha fazla tanık olmak ve felsefesini görmek isterdim. Akela Cooper, filmin R-rated olmaktan son anda döndüğünü söylüyor. Bunu ciddi bir kayıp olarak görüyorum. Olası bir ikinci filmde M3GAN’ın vahşi tarafını nasıl ele alacaklarını merak ediyorum. M3GAN’ı geri getirdiklerinde karaktere de daha çok odaklanabilmelerini umuyorum.
Her zamanki gibi, olası bir bebek katil filmi her zaman Chucky ile karşılaştırılır. M3GAN, Chucky’ye en yakın katil bebek karakteri olarak kabul edilebilir. Her daim gerçeği saklayan sahte gülümsemesi, öldürmekten zevk alması ve “nankör kadın” diyerek bağırması, onu beyaz perdenin deli bebek karakterine oldukça yakın kılıyor. Özellikle filmim son bölümlerinde, (Chucky’e benzer şekilde) karakterin durdurulamaz inatçılığını net bir şekilde görüyoruz.
Özetlemek gerekirse M3GAN, hikayesini ele alış şekli ve karakterini tanıtma konusunda çok başarılı bir film. Akela Cooper ve James Wan, muhtemelen sakız gibi uzayacak yeni bir sinema ikonu yarattı. Küçük bir kız için dizayn edilmiş klasik bir yapay zeka hikayesinin tehlikeye dönüşmesini anlatan film, Allison Williams ve Violet McGraw‘ın güzel oyunculuğuyla keyifli bir gösteriye dönüşüyor. Ancak bence film, M3GAN’ı yeterince tanıtmıyor. Hatta filmin reklam kampanyalarında onu tanıtma yöntemlerinin filmle bir alakası yok. Dans sahnesi, belki de filmin en tuhaf sahnesiydi. Aslında, yönetmen Gerard Johnstone da filmde kendini yeterince gösteremiyor. Kamerayı olayların dışında tutuyor ve M3GAN’ı yalnızca uzaktan takip ediyor. Bu durum, filmin olumsuz yönlerinden biri. Ancak her şeye rağmen M3GAN izlemesi keyifli bir proje. Önemli olan da bu değil mi?
Valerii Ege Deshevykh‘nin diğer yazılarına ulaşmak için buraya tıklayınız.
Daha fazlası için bizi Youtube, X ve Instagram aracılığıyla takip edebilirsiniz.
Yorumlar