Yazar 
İngiliz yazar Cressida Cowell‘in aynı adlı çocuk kitapları serisinden uyarlanan How to Train Your Dragon, 2010 ve 2019 yılları arasında ilk olarak animasyon olarak sinemaseverlerle buluşmuş, çokça olumlu yorumlar almış ve sevilmişti. Dreamworks‘ün en saygın ve en beğenilen animasyon yapımlarından olan How to Train Your Dragon, 3 filmiyle toplamda 1 milyar 646 milyon $ hasılat elde etmişti. Hikaye anlatımı, karakter tasarımları ve gelişimleriyle birlikte animasyon stiliyle de eleştirel anlamda da büyük bir başarıya ulaşmıştı.
Hikayenin duygusal derinliği, dostluk ve büyüme temalarının evrenselliği, John Powell‘ın müzikleri ile birlikte günün sonunda gelen bu başarı How to Train Your Dragon için elbette kaçınılmazdı. Zira seri, Shrek ve Kung Fu Panda ile birlikte Dreamworks‘ün en büyük markalarından biri haline geldi. Takvimler bugünü gösterdiğindeyse artık Hollywood’da bir kaçınılmaz haline gelen remake ve live-action uyarlamalar arasında Ejderhanı Nasıl Eğitirsin? de kendine yer buldu. 2010 yılında animasyon olarak izlediğimiz How to Train Your Dragon, 13 Haziran’da vizyona girecek live-action uyarlamasıyla yeniden karşımızda.
Dean DeBlois’in Dönüşü
How to Train Your Dragon‘ı uyarlayan yazar ve yönetmen Dean DeBlois – Chris Sanders ikilisini geçtiğimiz haftalarda live-action olarak yeniden uyarlanan ve vizyona giren Lilo & Stitch‘in orijinalinden tanıyoruz. Mulan‘ın (1998) hikaye geliştirme ve senaryo ekibinde yer alan DeBlois ve Sanders burada tanıştı ve iyi bir yaratıcı ikili oldular. Disney için birlikte yaptıkları Lilo & Stitch‘teki (2002) başarılarının ardından Dreamworks‘ten How to Train Your Dragon animasyon filmi için teklif aldılar. DeBlois serinin 2. ve 3. filmlerini tek başına yönetirken Chris Sanders ise The Croods ile ilgilendiği için seriyi 1. filmden sonra bıraktı. Animasyonları yöneten DeBlois, How to Train Your Dragon live-action uyarlaması için tekrardan bu evrene geri dönüyor ve bu kesinlikle harika bir karar.
Bu durum sayesinde live-action versiyon, ruhen ve tematik olarak animasyon serisiyle uyumunu korumayı başarıyor. Zira fragmanlar yayınlandığında en çok eleştirilen noktalardan birisi ejderha tasarımlarının animasyondaki gibi olmasıydı fakat burada şöyle bir durum var: kitap serisinin yazarı Cressida Cowell, çocukların direkt olarak bağlanabilmesi için ejderhaları bilinçli olarak kusurlu, komik ve canlı yaratıklar olarak tasarlamıştı. Bu sebeple live-action‘da da animasyondan aşina olduğumuz ejderhaları daha canlı şekilde görmek bizlere yabancılık hissettirmeyecekti.
How to Train Your Dragon, kitaplarda mizahi ve daha çocuksu bir havaya sahip olmasına rağmen, Dean DeBlois ve Chris Sanders tarafından daha epik ve duygusal bir tona getirilmiş, böylece hem çocuklar hem de yetişkinlere hitap eden bir yapım olmayı başarmıştı.
Ejderhanı Nasıl Eğitirsin?
Vikingler’de ejderhalar bir korku figürüdür. İnsanlarla ejderhalar arasında uzun süreli bir çatışma vardır ve seri boyunca Hiccup ile Toothless, aile ve arkadaşlık kavramları üzerinden barışa doğru giden bir süreç işlenir. Sert iklimli kurgusal bir Viking köyü olan Berk Adası’nda ejderhalar köyün koyunlarını çalmakta ve saldırmaktadır. Bu sebeple halk ejderhaları düşman olarak görmekte ve yok etmeye çalışmaktadır. Köyün şefi Stoick the Vast’ın zayıf, sakar ve toplumun savaşçı modeline uymayan oğlu Hiccup, kendini kanıtlamak adına en hızlı ve gizemli ejderha türü olan Night Fury vurmaya çalışmaktadır. Bunu başarır lakin sonradan adını Toothless olarak koyacağı ejderhayı tekrar tekrar ziyaret ederek aralarında bir bağ oluşur.
Hiccup zamanla ejderhaların kötü olmadıklarını fark edip, Toothless’ın güvenini kazanır ve ona yeniden uçmayı öğretmek için bir kuyruk protezi yapar. Halkı ejderhalara karşı düşman kesilirken Hiccup onlara zarar vermek istememektedir. Hikayenin tüm altyapısı bunların üzerine kurulur ve baştan sona bir büyüme hikayesi izleriz.
Empati ve farklı olana yaklaşmak, bireyin toplum beklentisine karşı kendi yolunu bulması. Gerçek liderliğin yıkıcı değil birleştirici olması, doğan ve insan arasındaki denge, dostluk ve sadakat. Tüm bunlar Ejderhanı Nasıl Eğitirsin? serisinin ana temalarıdır. Bu sebeple hikayesi epiktir ve başlarda da belirttiğim gibi hem yetişkinlerin hem çocukların seriyle bağ kurabilmesi için bütün şartlar sağlanmıştır.
Yine Yeni Yeniden
How to Train Your Dragon, live-action uyarlamasıyla hikayeyi yeni jenerasyona da taşımayı başarıyor. Animasyonun neredeyse birebir aynısı olarak çekilen film, sadece birkaç eklemeyle perdede kendine yer buluyor. Lakin bu filmin ne kadar gerekli olduğu konusu açıkçası biraz tartışmalı. Son yıllarda animasyondan live-action‘a uyarlanan bir yığın film gördük. Cinderella, Beauty and the Beast, Alaaddin, The Lion King, Mulan ve daha fazlası. Bu örneklerdeki filmler kesinlikle çok daha eski ve artık taze değil ama duygusal yoğunluk ve nostalji hislerini de hala koruyor. Yeniden live-action olarak uyarlananlar arasında da sadece gişe başarısına odaklanabiliyoruz artık. Günümüz dünyasında tüketim çılgınlığı buralara kadar geldi maalesef.
Üzerinden sadece 15 yıl geçmiş ve aynısının tıpkısı olan bir animasyon filmi olan How to Train Your Dragon hala tazeliğini koruyor. Bittabi, gelecekte çocukları olacak bizler ve çocuk sahibi olan ebeveynler de bu filmleri izledi. Zamanı geldiğinde de çocuklarımıza hangi filmleri izletmemiz gerektiğini biliyoruz. Film eğlenceli, keyifli, duygusal olarak bu haliyle de etkili. Bunlara kesinlikle diyeceğim yok. How to Train Your Dragon her haliyle güzel olacak bir evrene sahip. Vikingler’i, ejderhaları, çocuk kahramanları seviyoruz. Bir de kendimizden bir şeyler gördüğümüzde daha da fazla kesinlikle.
İşte empati tam da bu noktada devreye giriyor seride. Zira ayna görevi gören de çok sahne var Ejderhanı Nasıl Eğitirsin‘de. Bedeller adil bir şekilde ödeniyor sürekli. Örneğin Hiccup’ın, Toothless’ın kuyruğunun bir kısmını kaybetmesine karşın kendisinin bir ayağını kaybetmesi gibi. Yine Hiccup’ın 2. filmde annesini bulmasının ardından babasını kaybetmesi gibi. Örnekleri çoğaltabiliriz.
Her Şey Birebir
Uyarlamada storyboardlardan hikayeye, karakter gelişimlerinden müziklere kadar her şey orijinaliyle birebir aynı. Bu da bazı soruları irdeleyebileceğimiz anlamına geliyor. Dean DeBlois‘in geri dönmesi ne kadar yerinde bir karar olsa da, farklı bir şeyler göremememizin de başlıca sebebi. Zira farklı bir kan ya da direkt olarak bu evren üzerinde aynı karakterler üzerinden anlatılacak yeni bir hikaye bizi bambaşka heyecanlara sürükleyebilirdi live-action‘da.
Animasyon serisinde Hiccup’ın babası Stoick the Vast’ı seslendiren Gerard Butler‘ın bu uyarlamada aynı rolde geri dönmesi ise filmdeki en güzel unsurların başında geliyor. Zira hikayenin duygusal yoğunluğu Hiccup’ın babası ile evcil ejderhası Toothless üzerinden ilerliyor. Butler, iyi tanıdığı karakter üzerinde aynı seviyede performans gösteriyor. Filmdeki cast seçimiyle ilgili de başta Astrid dahil hiçbir olumsuz görüşüm yok. Herkes rolünün gerekliliğini layıkıyla yerine getiriyor.
Genç başrolümüz Mason Themes ise Hiccup’a birebir uygun bir oyuncu seçimi. Onaylanan 2. film ve sonrasında gelecek 3. film de umarım gerçekten büyüdüğünü hissedebiliriz. Aynı çekinceyi Dune: Messiah‘ta 12 yıl sonrasını izleyeceğimiz Paul Atreides rolünde de yaşıyorum bu arada. Ve ilk live-action filmde orijinalin birebir aynısını izlemiş olsak da umarım devamında animasyonlardan farklı hikayeler izlememize de olanak sağlanır. Seri 12 kitaptan oluşuyor ve bu durum da ellerinde fazlaca materyal olduğunun bir kanıtı kesinlikle.
Bir Ejderha Masalı
Neticede How to Train Your Dragon yalnızca ejderhalarla ilgili bir hikâye değil; farklı olanı anlamak, bağ kurmak, büyümek ve kayıplarla yüzleşmek üzerine evrensel bir masal. Live-action versiyonu ister yeni jenerasyon için ister nostaljiyle yeniden izlemek isteyenler için perdede yerini alırken, umarım bu büyülü evrenin gelecekte anlatacak yeni ve özgün hikayelerine de kapı aralar. Çünkü Toothless ve Hiccup’ın dostluğu gibi hikayeler, yalnızca tekrarlanmaya değil, geliştirilerek anlatılmaya da değer.
Ve belki de asıl büyü burada gizli: How to Train Your Dragon, her yeniden anlatıldığında yalnızca hikayeyi değil, izleyicinin kendi iç yolculuğunu da yeniden başlatıyor. Hiccup’ın cesareti, Toothless’ın sadakati, kayıpların ardından gelen kabulleniş… Bunların her biri, farklı yaşlarda ve farklı zamanlarda izleyen herkeste yeni anlamlar buluyor. Dolayısıyla bu masal, kaç versiyonuyla karşımıza çıkarsa çıksın, kalplerde kendine her daim yeni bir yer açmayı sürdürecek.
Umut Tiryaki‘nin diğer yazılarına ulaşmak için buraya tıklayınız.
Daha fazlası için bizi Youtube, Twitter ve Instagram aracılığıyla takip edebilirsiniz.
Yorumlar