
Star Wars: Galactic Racer (PS5)
Fuse Games, Burnout ve MotorStorm'dan özlediğimiz o anlık eğlenceyi geri getirirken bunu kopyalamakla yetinmiyor, roguelike campaign yapısıyla türe gerçekten yeni bir şey katıyor. Her kararın ağırlık taşıdığı, tek bir hatanın tüm lig mücadelesini bitirebildiği bu yapı, bana defalarca "bir yarış daha" dedirtti ve başından kalkamadım.
Arcade yarış oyunları uzun süredir sessiz bir dönemden geçiyor. Burnout, MotorStorm ve Split/Second gibi yapımların çarpışma ve deli cesareti üzerine kurulu formülü, yerini büyük ölçüde açık dünya yarış oyunlarına ve simülasyonlara bıraktı. Bu yüzden kadrosunda Criterion‘dan (Burnout, Need for Speed) gelen isimleri barındıran Fuse Games‘in Star Wars evreninde geçen bir yarış oyunu yaptığını duyunca meraklandım. Ancak ne yalan söyleyeyim ilk duyduğumda pek heyecanlanmadım. İlgimi asıl çeken, çıkıştan sonraki oynanış videoları ve inceleme puanları oldu.
Star Wars: Galactic Racer beni hiç beklemediğim bir yerden vurdu. Burnout‘un o tatmin edici çarpışma hissini, MotorStorm‘un pist tasarımı anlayışıyla birleştiriyor ve campaign modunu roguelike bir yapı üzerine kuruyor. Özellikle roguelike kısmı biraz soru işareti bırakabilir kafada ancak oynadıktan sonra bu parçaların şaşırtıcı bir şekilde birbirlerine oturduğunu fark ediyorsunuz. Peki galaksinin en tehlikeli ligi, uzun vadede aynı heyecanı korumayı başarabiliyor mu?

Kanunsuz Bir Lig
Star Wars: Galactic Racer, zaman dilimi olarak İmparatorluğun çöküşünden sonra geçiyor. Yeni Cumhuriyet galaksiyi toparlamaya çalışırken, Outer Rim’de kuralların pek işlemediği bir yeraltı organizasyonu büyüyor: Galaktik Lig. Biz de kaskını asla çıkarmayan Shade isimli bir pilotu kontrol ediyoruz. Bu süreç boyunca da ligin tartışmasız hakimi Kestar Bool’u tahtından indirmeye çalışıyoruz. Yanımızda ise Bool’un üstünlüğünden en az bizim kadar rahatsız olan lig kurucusu Darius Pax ile hikayenin mizah yükünü çeken Hibi bulunuyor. Hibi aynı zamanda bizim aracımızdan sorumlu karakter. Bu şekilde küçük bir ekip olarak Bool’u devirmeye çalışıyoruz.
Hikaye, güç istismarı ve değişim umudu gibi klasik Star Wars temalarını işliyor ama oyunun asıl başarısı karakter yazımında. Gezegenler arasındaki merkezlerde yarışçılarla sohbet edip, ligin perde arkasını öğreniyoruz. 13 yarışçı ve pek çok yan karakterden oluşan kadro, tür çeşitliliği ve tasarımlarıyla oldukça renkli. Açıkçası, bu karakterlerin bir kısmı son üçlemedeki pek çok isimden de çok daha akılda kalıcı.

Tek Jetonluk Kumar
Oyunun asıl farkı ve ilginç tarafı campaign modunda. Fuse Games bu yapıyı roguelike yerine run-based olarak tanımlıyor ama tanıdık bir mantık var. Lige bir Lig Jetonu ile giriyoruz ve bu jetonu kaybettiğimizde turnuva bizim için bitiyor. Bir yarışta aracı çok fazla patlatmak, eleme yarışlarında ilk üçe girememek ya da final mücadelesini kaybetmek bunun için yeterli. İlerleyen bölümlerde birden fazla jetonla başlamak mümkün olsa da, oyunun büyük bir kısmını tek bir hata payıyla geçiriyorsunuz.
Her gezegende önümüzde dallanan bir rota çıkıyor ve sürekli risk ile güvenli ödül arasında seçim yapıyorsunuz. Eleme yarışları daha büyük ödüller karşılığında jetonunuzu masaya koymanızı isterken, soru işaretli etkinlikler karakterlerin kendi tekliflerini sunduğu küçük hikayeler açıyor. Oyunun ikinci bölümünden itibaren gelen sponsor sistemi yarışlara yan hedefler de eklerken, rakip sistemi diğer pilotlar ile iddiaya girip turnuva sonundaki büyük karşılaşmaya ilerlemenizi sağlıyor. Yarışı duraklatıp baştan alma şansınız da yok. Bu yüzden her karar ciddi bir ağırlık taşıyor.
Kaybettiğinizde her şeyi kaybetmiyorsunuz. Biriken puanlarınız ile aracınızı kalıcı olarak geliştirip bir sonraki denemeye biraz daha güçlü başlıyorsunuz. Tur içinde topladığınız parçalarla build oluşturmak da mümkün. Yarış tarzınıza göre istediğiniz geliştirmeleri alarak daha da güçlenebilirsiniz. Ancak seçenek sayısı arttıkça pek çoğunun etkisi azalıyor ve iyi bir build kurmak büyük ölçüde şansa kalıyor.

Gaz, Ramjet ve Biraz Cesaret
Campaign modundaki hikaye oyuncuyu zamanla kazanırken, sürüş ilk saniyeden yakalıyor. Fragmanlardaki hıza bakınca kontrollerin zor olacağını düşünmüştüm ama araçlar tam bir arcade oyunundan beklendiği gibi anında tepki veriyor. Hız, iki sisteme bölünmüş: Afterburn, hızla dolan ve zor virajlardan sonra toparlanmak için birebir olan klasik bir nitro. Ramjet ise asıl silahınız. Çok daha büyük bir ivme kazandırıyor ama fazla kullanırsanız motor aşırı ısınıyor ve aracınız patlıyor. İkisini dengeleyerek en yüksek hızda kalmaya çalışmak, gaza basmak gibi basit bir eylemi küçük bir kumara dönüştürüyor.
Çok hoşuma giden bir detay da yarış başlangıçları. Aracı çalıştırmak için kısa bir tuş dizisi giriyor, doğru yaparsanız yarışa turbo ya da hazır bir yetenek ile başlıyorsunuz. Buradaki hissiyat kokpitte cidden o ayarlamaları yapıyormuşsunuz gibi. Çok akıllıca düşünülmüş. Üstelik çok fazla yetenek alıp, yarış başlangıcında kombinasyonları hızlı bir şekilde tamamlayamazsanız, aldığınız yeteneklerin bir anlamı kalmıyor çünkü kullanamıyorsunuz. Araç sınıfları da gerçekten farklı: Landspeeder’lar dengeli ve drift odaklı, Speeder Bike’lar frenle enerji biriktirip ani bir ivme kazanabiliyor, Skim Speeder’lar ise neredeyse yan yatarak keskin virajlar alabiliyor. Hiçbiri diğerinin üst versiyonu gibi değil. Tamamen yarış stilinize göre seçmeniz gereken bir durum.
Burnout‘tan ilham alan çarpışmalar ise oyunun en güzel taraflarından biri. Bir rakibi duvara gömdüğünüzde ağır çekimde parçalanışını izliyorsunuz. İlk başta çok tatmin edici, ancak bu sekanslar bir süre sonra ritmi bozuyor. Kontrol size döndüğü anda sizi ani ve keskin bir virajda bırakırsa, çok savunmasız oluyorsunuz ve siz de çarpıyorsunuz. Parçalanmalarını izlemek keyifli, ancak benim yarış deneyimimi olumsuz etkilediği için bir süre sonra ayarlardan rakiplerin kaza animasyonlarını kapattım.

Gezegen Gezegen Pistler
Pistler oldukça geniş, uzun ve risk-ödül dengesini sürekli besleyen alternatif rotalar ile dolu. Dar geçitlerden geçen kısa yollar zaman kazandırıyor ama çarpışma ihtimalini de ciddi şekilde artırıyor. Her gezegenin sürüşe etki eden kendine has özellikleri var. Jakku’da sıcağa dikkat etmeniz gerekirken, Lantaana’da lav nehirlerinden kaçarken sudan geçip Ramjet’i soğutabiliyorsunuz. Buzla kaplı Ando Prime ise Ramjet’i daha uzun kullanmanıza izin veriyor ama aracın kontrolü soğuktan dolayı zorlaşıyor. Çeşitlilik anlamında çok güzel dokunuşlar var. Ancak bazı pistlerde, görsel yoğunluk ve kalabalıktan dolayı nereye gitmeniz gerektiğini okumak zorlaşıyor. Bir pistteki ilk yarışınızda biraz zorlanabilirsiniz o yüzden. Pistlerin ters varyasyonlarında bu durum daha da belirginleşiyor ve bu hızda yarım saniyelik bir tereddüt sizi doğrudan duvara yapıştırabiliyor. Ayrıca pistler ne kadar iyi tasarlanmış olsa da biraz durgun. Arka planda gezegenin yaşadığını hissettirecek dinamik olaylar da olsaydı, bu dünyalar çok daha canlı ve güzel hissettirebilirdi.
Oyunun en büyük sorunu campaign bittikten sonra ortaya çıkıyor. Bir roguelike yapının asıl gücü tekrar oynanabilirliğidir. Fakat jenerikten sonra Star Wars: Galactic Racer size yalnızca son bölümü tekrardan oynamayı ya da kazandığınız gelişmeleri koruyarak baştan başlamayı sunuyor. Son bölümde yarıştan çok hikaye sekansı gibi çalışan ve her seferinde aynı şekilde tekrar eden podracing kısımları var. Birinci bölüm ise sponsor sistemi gibi önemli mekaniklerden yoksun. En dengeli deneyimi sunan ikinci perdede kalmak içinse son etkinliği bilerek kaybetmeniz gerekiyor. İlk deneyim bu kadar iyi olunca, devamındaki boşluk biraz fazla göze batıyor maalesef.
Neyse ki campaign‘in dışında da yapacak şeyler var. Senaryolar modu farklı karakterler ile yarış yapma imkanı sunarken, Arcade modundaki yarışların bazıları gerçekten sizi zorlayabiliyor. Çok oyunculu tarafın en keyiflisi ise Turnuva modu. 12 oyuncunun genel sıralama için yarıştığı bu modda kendi bitiş sıralamanız üzerine iddiaya giriyor, son turda turnuvayı kimin kazanacağını tahmin ediyorsunuz. Bu modu oynarken oldukça keyif aldım. Yine de pisti, aracı ve koşulları seçip istediğiniz gibi bir yarış kurabileceğiniz serbest bir modun olmaması önemli bir eksiklik bence.
Oyunu PlayStation 5 üzerinde deneyimledim ve böylesine hızlı bir oyunda en kritik konu olan performansta hiçbir sorun yaşamadım. 60 FPS’te gayet akıcı çalışan Star Wars: Galactic Racer‘ın hız hissi gerçekten inanılmaz. Görsel tarafta asıl dikkat çeken şey ise yarışçılar. Farklı uzaylı türleri, kişilikleri ve tasarımları büyük bir özenle hazırlanmış. Farklı parçaları birleştirip kendi aracınızı oluşturabildiğiniz modüler yapı da güzel bir dokunuş olmuş. Ses tarafında da serinin ruhunu taşıyan müzikler, yerinde, oldukça güzel ses efektleri ve kaliteli seslendirme atmosferi iyi bir şekilde tamamlıyor.

Son Sözler
Star Wars Galactic Racer, uzun zamandır arcade yarış türünde beklemediğim ama istediğim türden bir sürpriz oldu. Fuse Games, Burnout ve MotorStorm‘dan özlediğimiz o anlık eğlenceyi geri getirirken bunu kopyalamakla yetinmiyor, roguelike campaign yapısıyla türe gerçekten yeni bir şey katıyor. Her kararın ağırlık taşıdığı, tek bir hatanın tüm lig mücadelesini bitirebildiği bu yapı, bana defalarca “bir yarış daha” dedirtti ve başından kalkamadım.
Elbette kusursuz değil. Campaign sonrasının ilk oynanış deneyiminin gerisinde kalması, bazı pistlerdeki okunabilirlik sorunu ve serbest yarış modunun yokluğu oyunun eksik kaldığı noktalar. Ama bunlar, oyunun kontrol hissi ve oluşturduğu kimliğin yanında çok küçük kalıyor. Star Wars hayranı ve yarış oyunlarını seven oyuncuların seveceği çok şey var. Asıl kazananlar ise açık dünya yarış oyunlarından sıkılıp bir zamanlar olduğu gibi sadece hızlı ve tehlikeli yarışmak isteyenler olacak.
- Geliştirici
- Fuse Games
- Yayıncı
- Secret Mode
- Çıkış tarihi
- 06.10.2026
- Platformlar
- PlayStation 5, PC, Xbox Series X/S
Poyraz Akyol‘un diğer yazılarına ulaşmak için buraya tıklayınız.
Daha fazlası için bizi Youtube, X ve Instagram aracılığıyla takip edebilirsiniz.





















Yorumlar