90
YAZARIN PUANI

Filmlerin daha vizyona girmeden gişe tahminleriyle konuşulduğu bu günlerde, sadece sanat için sanat yapmak takdir edilesi bir başkaldırı. Tabii babanız milyarder bir kurucu ortak ve CEO’ysa takdir edilmesi gereken cesaretinizden çok vizyonunuz ve özveriniz olabilir. Yine de 2009’dan beri ortalama her 3 yılda bir Coraline ya da Kubo and the Two Strings gibi şaheserler yaratılmasını sağladıysanız sıradaki projenizin de yılın en çok beklenen filmlerinden olması şaşırtıcı değildir. Travis Knight’ın sadece çekimlerine 7 yıl, toplam yapımınaysa 16 yıl ayrılan yeni filmi Wildwood, Laika’nın neden hala sektördeki en değerli animasyon stüdyolarından biri olduğunu bir kez daha hatırlatıyor. Her karesinde harcanan emeği adeta gözünüze sokan film, bu senenin En İyi Uzun Metraj Animasyon Oscarı ödülünün de en ciddi taliplerinden.

90
YAZARIN PUANI

Wildwood-Film-Incelemesi-Arakat-Mag-2026-Bir-Film-Travis-Knight-Peyton-Elizabeth-Lee-Jacob-Tremblay-Carey-Mulligan-Mahershala-Ali

Biraz Narnia Biraz Orta Dünya

Laika stüdyosunun da bulunduğu Oregon eyaletinin en büyük şehri olan Portland’da geçiyor Wildwood. Şehrin kenarındaki yirmi kilometreden büyük Forest Park kent ormanı da hikayenin büyük kısmına ev sahipliği yapacak ormanın (“Impassable Wilderness / Aşılmaz Yaban”) esin kaynağı. 13 yaşındaki Prue’nun sınıf arkadaşı Curtis’le birlikte büyülü ve epik bir maceraya sürüklenmesini anlatıyor film. Evde kalmalarını tembihleyen ebeveynlerinin sözünü dinlemeyip henüz bir bebek olan kardeşi Mac’i oyun parkına götüren Prue, kardeşinin kargalar tarafından kaçırılmasıyla yaptığı hatayı anlıyor. Bir anlığına tereddüt etmeden karga sürüsünü takip eden ikili, ormanın sınırından girince büyülü bir diyarın kaderini belirleyecek olayların merkezinde buluyorlar kendilerini.

Oregon çıkışlı The Decemberists grubunun vokali Colin Meloy’un yazıp eşi Carson Ellis’in resimlediği, 2011 çıkışlı Wildwood romanından uyarlanan filmin hikayesi sık sık C.S. Lewis’in Narnia’sını ve Tolkien’in Orta Dünya’sını hatırlatıyor. Soylu ailelerle, uykuya dalmış büyülü güçlerle ve konuşan hayvanlarla dolu bu dünyada FRP tutkunu nerd Curtis ve büyüye inanmayan, büyümeye hevesli Prue ikilisi ilginç bir zıtlık yaratıyor. Klasik bir iyi kötü savaşına dahil olup, diyarı kederiyle kötüleşmiş kraliçe Alexandra’dan kurtarmak zorunda kalan karakterlerimiz oldukça tahmin edilebilir bir olay örgüsünü takip ediyor.

Wildwood-Film-Incelemesi-Arakat-Mag-2026-Bir-Film-Travis-Knight-Peyton-Elizabeth-Lee-Jacob-Tremblay-Carey-Mulligan-Mahershala-Ali

İlginç Seslendirme Performansları

Yine de ikilinin zaman zaman ayrı ilerleyen serüvenleri boyunca karşılaştığımız yan karakterler sıkılmamızı engelliyor. Aristokrat baykuş, asil kartal ve bilge nine gibi basit tiplemeler bile Laika’nın detaylara gösterdiği özen ve seslendirme performansları sayesinde ilginçleşiyor. Özellikle Tom Waits’in çakal ordusunun komutanı Maksim, Rob Delaney’nin kısa ekran süresine rağmen her sahnesinde güldüren tavşanı Samuel ve Charlie Day’in taraf değiştiren çakalı Dmitri içinde bulundukları her sahnenin etkisini kat kat arttırıyor.

Peyton Elizabeth Lee ana karakterimiz Prue’yu, geçtiğimiz haftalarda yayınlanan Unabomber’ın başrolü olarak hatırlayabileceğiniz Jacob Tremblay de Curtis’i başarıyla seslendiriyor. Tremblay, doğru tonlamalarla Curtis’in nerd kişiliğini karikatüre kaçmadan aktarmayı başarıyor. Hikayenin sonuna ulaştığımızda karakterin geçirdiği değişimleri ve hissettiği yoğun duyguları da performansına çok iyi yediriyor.

Prue’nun huysuz kişiliği de benzer şekilde Lee’nin performansında hayat buluyor. Hikayenin doruk noktasında verdiği tepkilerle de yine sahnenin duygularını en etkili şekilde aktarmayı başarıyor oyuncu. Ama baş kötü Alexandra’ya hayat veren Carey Mulligan’ın seslendirmesi diğer tüm performanslardan ayrı bir seviyede yer alıyor. Karakterinin yas tutan, acılı halini de bu kederden doğan öfkesini de ürkütücü bir gerçeklikte aktarıyor Mulligan. Neredeyse filmin sonuna kadar motivasyonu tam netliğe ulaşamayan bir karaktere böyle bir derinlik katabilmesi Mulligan’ın bu rol için biçilmiş kaftan olduğunu doğruluyor.

Wildwood-Film-Incelemesi-Arakat-Mag-2026-Bir-Film-Travis-Knight-Peyton-Elizabeth-Lee-Jacob-Tremblay-Carey-Mulligan-Mahershala-Ali

Stop-motion Başyapıtı

Tabii filme dair herkesin en çok ilgisini çeken alan, muhtemelen stop-motion animasyon tekniği. Laika, şimdiye kadarki tüm eserlerinde geliştirdiği teknik birikimi bu filme son zerresine kadar akıtmış. Ana karakter Prue için üretilen binlerce 3D basılmış yüz ifadesi, filmin zengin atmosferini yansıtmak için inşa edilmiş yüzlerce mekan seti ve iki yüzden fazla fiziksel kuklayla, kendi tarihlerinde bile görülmemiş bir ölçekte çalışmış ekip. Ayrıca Weta FX’le ortak çalışarak özellikle meydan savaşındaki efektlerde, karga sürüsünde ve filmin sonundaki bazı sahnelerde de yoğun bir CG desteği almışlar. Bu dokunuşların tümünün, filmin geri kalan fiziksel dünyasıyla böylesine pürüzsüz birleşmesi de takdiri hak ettikleri bir diğer alan. Ayrıca animasyon cephesinin de “ya o ya bu” gibi bir kutuplaşmaya hapsolmadığının güzel bir göstergesi.

Wildwood, ustalıkla kullandığı stop-motion animasyon tekniği kadar seçtiği tonla da modern animasyonların çoğundan ayrılıyor. Açılışını bir ölüm sahnesiyle yapan film, kargaları oyun parkında ilk gördüğümüz anda da Alfred Hitchcock’un The Birds’üne selam çakıyor adeta. Üçüncü perdeyi kaplayan meydan savaşı sekansı da Alexandra’nın sonu da, çocuklara yönelik bir filmden beklemeyeceğiniz sertlikte. Filmin PG-13 sınıflandırmasına dahil olması da bu yüzden. Benzer şekilde, 2 saat 12 dakikalık süresiyle de en uzun stop-motion film olma ünvanını elinde barındırıyor. Yine de tüm bunlar, küçük yaştaki çocukların bile anlayabileceği, duygusal bağ kurabileceği bir şekilde kullanılıyor ve başka türlü yavan kalabilecek hikayesine farklı bir tat katıyor. Çeşitli mekan tasarımları Dario Marianelli’nin yüksek tempolu melodileriyle de birleşince filmin dünyasının atmosferine kapıldığınızı fark etmiyorsunuz bile.

Wildwood, varlığını kutlamamız gereken, türü tükenme tehlikesinde bir eser. Animasyonların hedef kitlesinin Disney ve Netflix kıskacından çıkamadığı bir dönemde, tonuna sadık kalarak hedef kitlesini daha da küçültmeyi göze almış bir tutku projesi. Bir yandan zengin çocuğu ayrıcalıklarının en doğru kullanımlarından birine dair fikir veriyor bir yandan da türle yeni tanışacak çocuklara ilham kaynağı olma potansiyeli taşıyor. Kendinizi “animasyon izleyicisi” olarak görmüyorsanız bile, bu filme bir şans verin. Karşınızda tekniğinin sınırlarını genişleten, benzeri pek bulunamayacak bir eser var.


Tuncer Haydarlar‘ın diğer yazılarına ulaşmak için buraya tıklayınız.

Daha fazlası için bizi Youtube, X ve Instagram aracılığıyla takip edebilirsiniz.

Ray Gunn: Nostaljik Fütüristik Polisiye

Iron Boy: Eğri Dünyada Dik Durabilmek

Tuncer Haydarlar
Bilimkurgu, fantazya ve korku edebiyatı tutkunu. Sinema sever. Çizgi roman çevirmeni, editörü ve okuru. Çakma YouTuber.

Star Wars: Galactic Racer: Risk Alan Kazanır

önceki yazı

The Dreamed Adventure: Macera Sandığımız Şey

sonraki yazı

Yorumlar

Leave a reply

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Bunlar da ilginizi çekebilir