35
YAZARIN PUANI

Yönetmen Rudi Rosenberg, yeni filmi Words of Love ile karşımıza çıkıyor. Prömiyerini 79. Cannes Film Festivali’nin Belirli Bir Bakış bölümünde gerçekleştiren yapım, hayatı boyunca babasıyla tanışmayan Abigaëlle’in hayaline odaklanıyor. Sıcak duyguların yarım kalmış hevesler ve hikâyelerle bütünleştiği bu eserin oyuncu kadrosunda Hafsia Herzi, Nour Salam, Paulette Chetrit, Jacques Sebban, Stephan Chargeboeuf gibi isimler yer alıyor.

35
YAZARIN PUANI

Festivaller; sinema üretiminin bireylerce keşfedildiği, farklı fikirlerin özgürce karşılaştığı, çeşitli ülkelerin sinemalarının ise kültürel olarak bir görünürlük kazandığı alanlardır. Bir asra yaklaşmış festivallere yönelik temel beklentiler bir cümle üzerinden belki böyle özetlenebilir. Bir diğer önemli husus, sektörün paydaşlarıyla durmaksızın her gelen ve giden seneyi daimî olarak sorgulayabilmektir. Bu yıl 79.’su düzenlenen Cannes Film Festivali, günümüzün belki de sektörel konjonktürdeki en prestijli festivallerinden biri. Farklı ülke sinemalarına görünürlük kazandırma konusunda dönem dönem vazifesini layığıyla başaran Cannes, kuşkusuz Fransız sineması için de en tepedeki vitrin.

Festival programı içerisinde ülke sinemasından her yıl birçok yapımla karşılaştığımız festival, son yıllarda dram ve mizahı iç içe geçiren yapımlarla karşımıza çıkmakta. Fransa’nın banliyö mahallesinde çekilen bir filmi konu alan Lise Akoka ve Romane Gueret’in yönettiği The Worst Ones (2022), doğrudan komedi olarak nitelendiremeden dramatolojisi üzerinden ele alabileceğimiz Christophe Honore’nin Winter Boy’u (2022), Michel Gondry’nin tatlı yaratıcılık dehlizlerine uzanan Le Livre des Solutions (2023) ve modern aile yapısının gerekliliklerini irdeleyen The Ties That Bind Us (2024) akla gelen ilk örneklerden. Bu bağlamda, Rudi Rosenberg’in yönettiği Words of Love da yine yakın fikirlerin ve senaryo kalıplarının beraberinde şekilleniyor. Kızı Abi ve oğlu Yoni’yi tek başına yetiştiren Erika’nın mücadelesi, Abi’nin çocukken babasına karşı duyduğu özlem ve saplantıyla iç içedir. Tebessümler tüm melodramın sıvazlayıcısı olurken Abi’nin üstesinden gelmesi gereken bir ilk tanışma vardır.

Words-Of-Love-Film-Incelemesi-Arakat-Mag-2026-Bir-Film-Rudi-Rosenberg-Hafsia-Herzi-Nour-Salam-Ella-Bedoucha-Aidan-Djouadi

Kapanmayan Yaraların Arayışı

Yeni Dalga’nın öncülüğünde günümüzün sosyolojik iklimlere, ikili ilişkilerine değinmeyi vazife edinen Fransız sineması, dramatik komedinin kodlarının oluştuğu topraklardan. Rudi Rosenberg de ikinci uzun metrajında 1995 yılına uzanarak bir alt-orta sınıf aile vesilesiyle çözümlenmeyen bir çıkmaza doğru adım atıyor. Komedisini tüm ailenin üzerine ince bir koruyucu kalkan gibi seriyor. Erika’nın mücadelesi, Yoni’nin okulda yaşadığı zorbalıklara ve Abi’nin duygusal boşluğuna kanat gererken kronolojik olarak ilerleyen hikâye farklı oyuncular aracılığıyla sergileniyor.

Words of Love, zamanında açılan derin bir yaranın bir an önce ilk günkü hâline dönmesini arzulayan küçük bir kızın hikâyesi. 7 yaşından itibaren babasıyla kavuşma hayalinin peşinden ilerlediğine tanıklık ettiğimiz Abi, annesinden babasının kullandığı parfümü almasını istiyor. Babasının fotoğraflarını saklıyor, ona mektup yazıyor ve harçlıklarını işe yaramasını umarak zarfın içerisine yerleştirmeyi düşünüyor. Tüm çözüm yollarını henüz tanımadığı eksik olan baba figürü için tasarlıyor.

Abi, bir gün bile yanında olmayan babasını beklerken annesi Erika ona bir yoldaşı gibi yardımcı oluyor. Zira Abi, diğer yolları veyahut babasını düşünmemeyi bile reddediyor. Bu gerçekliği reddedişinin ciddiyetini biyolojik olarak kardeşi olmayan Yoni’yi okulda tanımazlıktan gelmesinden anlıyoruz. Karakter, farkında olmadığı bir insana, kabullenmediği bir yaşama karşı beslediği isyanını tüm imkânsızlıkları kırmak için kullanıyor adeta. Tüm nefesini hiçbir zaman ebeveyn olmak istemeyen babasını bulmak adına harcıyor. Film, bu duruma paralel olarak evlat edinilmiş bir köpek üzerinden de koşulsuz sevgiyi ve sahiplenişi vurgulamaya çalışıyor.

Rudi Rosenberg, Hafsia Herzi haricindeki diğer oyuncuları hikâyenin geçtiği banliyödeki amatör oyuncular olarak seçmiş. Bu tutum, hikâyenin sindirimi ve ekrandaki duyguların aktarımı için doğal bir eklenti oluyor. 7 senelik bir zaman dilimini esas alan yapım, bu doğrultuda çocuk oyuncularını da farklı oyuncular aracılığıyla değiştiriyor. Ev içerisindeki çatışmaların ötesinde kendine has mizacıyla izlediğimiz Yoni, filmin mizahının ana ekseninde yer alıyor. Filmin müzikleri de oldukça dikkat çekici. Michel Berger’in aynı isimli şarkısından ismini alan yapım, Chapelier Fou ile Guillaume Humery’nin bestelediği eserler sayesinde filmin melodramı ve sıcaklığıyla uyumlu bir ritim yakalıyor.

Words-Of-Love-Film-Incelemesi-Arakat-Mag-2026-Bir-Film-Rudi-Rosenberg-Hafsia-Herzi-Nour-Salam-Ella-Bedoucha-Aidan-Djouadi

Kalıplaşmış Formüllerin İzi

Words of Love; içerisinde bolca kahkaha, ukde ve yarım kalmışlık yer alsa da, ne yazık ki eksiklikleriyle bir o kadar gözümüze çarpıyor. Anlatıya dâhil olan karakter kalıpları ve olay örgüsü, oldukça sınırlı sinema formüllerinin izinden ilerliyor. Abi’nin babasıyla tanışmaya yönelik saplantısı ise bir noktadan sonra filmin formülleri için de bir saplantıya dönüşüyor. Senaryonun yarattığı tüm çıkmazlar bu kavuşamama hikâyesine gözlerini çevirirken yoldaki engellerin tekdüzeliği ve tahmin edilebilirliği metnin çıtasını düşürüyor.

Rosenberg, planladığı sıcak atmosferi yaratma konusunda elinden geleni yapıyor ancak dramatik bir sahnenin arkasından gelen ve devraldığı duyguyla örtüşmeyen salt komedi sekansları senaryo matematiğinin kurbanı oluyor. Böyle anlarda beyaz perdenin arkasında izleri görünen bir denklemi izliyor gibi hissediyoruz. Yönetmen, kamerasını Abi’nin arayışına oldukça yoğun bir biçimde adıyor. Bu odaklanma, zamanla paydaşı olan aile fertleriyle ilişkisinin ekranda giderek tükenmesine neden oluyor.

Kurulum aşamasında Erika ve Abi’nin birbirine olan yaklaşımı, fikirlerinin nedenleri daha belirgin iken formüller ortaya çıktıkça ivmelerin hepsi teker teker kayboluyor. Bu duruma metnin babayla olan buluşmayı merakı artıran bir koz olarak görmesi de ekleniyor. İlk başta izleyiciye geçen sahici duygular, dramatik sahnelerin komediyle olan sıralı ilişkisiyle örseleniyor. Duygusal olarak çıkılan bir eşik ufak bir dokunuşla daha da büyüyebilecek iken, metin yalnızca planladığı formülün yarattığı sıcak şakalarla uğraşmayı tercih ediyor. İdealize ettiği seçimlerini sürdürmenin uğruna da temel hikâyesini kesintiye sokmaktan kaçınmıyor.

Hâl böyle olunca metnin denklemine zamanla alışıyoruz. Senaryo çatışmalarının üçüncü perdeye geçişi o kadar uzun sürüyor ki, buluşma sahnesinin neredeyse bir ilgi çekiciliği kalmıyor. Abi’nin isyanı ve öfkesi de iyi kurgulanmayan, akla ilk gelen yaratıcı fikirlerle üzerimize boca ediliyor. Words of Love, babasız büyüyen ve onu bulmak adına her şeyi yapabilecek kalbi olan bir karakteri bile antipatik bir hâle getirebiliyor. Rosenberg, karakterin psikolojik açıdan davranışlarının ardındaki nedeni değil, yalnızca nasıl davrandığını resmetmesiyle buna neden oluyor. Hisler sadece göstermelik performanslar kaidesinde belirince onların içsel girdaplarına ulaşmakta zorluk yaşıyoruz. Kapanışta tüm olumsuzlukların aniden sırayla çözülmesi ise yine formülize edilmenin bir uzantısı olarak karşımıza çıkıyor.

Words-Of-Love-Film-Incelemesi-Arakat-Mag-2026-Bir-Film-Rudi-Rosenberg-Hafsia-Herzi-Nour-Salam-Ella-Bedoucha-Aidan-Djouadi

Fransız Sinemasındaki Benzer Yaklaşımlar Üzerine

Son olarak, Words of Love’ın yakın dönemin dram ve komediyle örülmüş filmleriyle ortak bir kesişiminden söz etmekte fayda var. Modern ailelerin içerisindeki boşluklara güldürüyle odaklanan yakın dönem Fransız art-house sineması, bu iki türü birbirinden olabildiğince dışlamamaya gayret ediyor. Bunlar, aşkın bir kırılganlığı gizleme gibi bir motivasyon üzerinden de kurulmuyor. Eserler, günün sonunda hayatın iki duyguya da yetecek yerinin bulunması üzerinden kendisine bir amaç ediniyor.

Giriş paragrafında bahsettiğim eserlere yeniden baktığımızda bu filmlerin aslında enteresan bir ortak paydası var; o da baba figürünün işlevsizliği veyahut eksikliği. Winter Boy’da (2022) Lucas babasını trajik bir trafik kazasında kaybeder. The Ties That Bind Us’da (2024) Alex, partnerini doğum sırasında yitirir ve iki çocuğuna bakması için komşusu Sandra’dan yardım ister. Le Livre des Solutions’da (2023) Marc’ın çocuksu dürtülerini dizginlemesi için annesi ya da babası yoktur yanında, teyzesidir ona evini açıp şefkatle yaklaşan.

Bu durumlar, belirli açılardan insanın günümüz toplumları içerisindeki bireyselleşmesi, geleneksel olarak şekillenen eril otoritenin ortadan kaybolması üzerinden okunabilir. İnsanların doğrudan bir bireyin ötesinde kolektif olarak birbirine muhtaç olması, klasik aile yapılarının ortadan kalkması yine kayda değer bir başka detay. Bahsi geçen filmler; aile olgusunu yeni dayanışma alanları üreten, çözüm bulmak için birbirlerini kabullenen yaralı bireyler üzerinden ele alır. Nitekim, biyolojik veya seçilmiş ailelerin etrafını kabuk bağlamış yaralar örtmüştür.

Eserlere tür özelinde yaklaştığımızda komedi bir çeşit ilaç gibi kullanılır. Mizah, aradaki buzların tekrardan erimesi için beliren bir atmosfer değiştirici kıvamındadır. Eserlerin sanatsal değeri elbette değişse de, bu kavramsal paydaşlar son dönem Fransız sinemasının revaçta olan çatışmalarından. Words of Love’da Erika, The Ties That Bind Us’daki Alex’i belirli yönlerden andıran ve tek ebeveynliğin çatışmalarını çözen bir karakterdir. Yoni ve Abi’yi her yönden elinden geldiğince kucaklar. Abi ise – her ne kadar film bunu yeterince iyi işleyemese de – modern ailenin bir ferdinin duygusal kırılganlıkların üzerine nasıl gidebildiğine dair bir gösterge olur.

Gülümsettiği dudakları dakikalar sonrasında bükmeyi başarabilen bir film Words of Love. Erika’nın çabası, Abi’nin babasına karşı arzusu ve Yoni’nin afacanlığında herkesin hayatından bir parça var. Fakat en nihayetinde önemli olan, bu parçaların nereden geldiğini ve nasıl birleştiğini görebilmek. Tıpkı farklı yönetmenlerin seneler içerisinde birleştiği hususlarda olduğu gibi. Bu konuda Rudi Rosenberg’in verdiği kararlar ise, ne yazık ki sahici olmadığı gibi, samimi olmaktan da bir o kadar uzakta.


Ahmet Duvan‘ın diğer yazılarına ulaşmak için buraya tıklayınız.

Daha fazlası için bizi YouTube, X ve Instagram aracılığıyla takip edebilirsiniz.

A Woman’s Life: Olgun Kadının Sıkışmışlığı

Father Joe: Günah, Kefaret ve Biraz Barut

Ahmet Duvan
Psikoloji bölümü mezunu. Sinema üzerine blog yazarı. Film eleştirmeni.

A Woman’s Life: Olgun Kadının Sıkışmışlığı

önceki yazı

Look Back: Geçmişe Dönmenin Yolları

sonraki yazı

Yorumlar

Leave a reply

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Bunlar da ilginizi çekebilir