Yazar 
Bazı filmler var ki yapım hikayeleri de en az kendileri kadar ilgi çekici. Spielberg’in denizde çekim ısrarı ve çalışmayan köpek balığı “Bruce” ile hafızalara kazınan Jaws’ın ya da Coppola’yı neredeyse delirten Apocalypse Now’ın onlarca makaleye ve belgesele konu olan yapım süreçleri, izleyicinin karşısına bir eser çıkarmanın ne kadar zor olabileceğini gözler önüne seriyor. Yine de son yıllarda tamamlanmış projelerin vergi indirimi için çöpe atılması giderek daha çok yaygınlaşıyor. Önce Swamp Thing dizisi, sonra Batgirl filmi derken, Warner Bros’un bu sanat karşıtı yaklaşımının son kurbanı da Coyote vs. ACME olmuştu. Ta ki bugüne kadar.
Bekleyişin Hakkını Veriyor Mu?
Başta film ekibinin, ardından test gösterimlerine katılan yaratıcıların ve son olarak da tüm internetin desteğini arkasına alan Coyote vs. ACME, dağıtım haklarının Ketchup Entertainment tarafından satın alınmasıyla adeta ölümden döndü. Hali hazırda internetin desteğini arkasına alan filme, bir de Warner Bros’u ACME’yle eşleyen bir pazarlama kampanyasıyla ivme veren Ketchup, potansiyel finansal başarısından bağımsız olarak geniş bir izleyici kitlesinin takdirini daha şimdiden kazandı. Film hakkındaki güncel kamuoyu “Bu kadar istediniz, şimdi destek vermeniz lazım!” gibi bir görüşü de içerse de filmin başarısını hak etmek için böyle bir yaklaşıma da pek ihtiyacı yok aslında.
Who Framed Roger Rabbit, Space Jam ve Looney Tunes: Back in Action gibi filmlerin, çizgi karakterleri gerçek dünyaya taşıma geleneğinden geliyor Coyote ve ACME. Looney Tunes’un ikonik karakterlerini, iki boyutlu tasarımlarını tümden koruyup ufak bir derinlik algısıyla üç boyutlulaştırarak aktarıyor beyaz perdeye. Animasyon tarafında verilen bu karar, dinamik kamera kullanımıyla da birleşince gördüğünüz tüm karakterlerin aynı dünyada yaşadığına gerçekten inanıyorsunuz. Animasyon objelerin gerçek aktörler ve objelerle etkileşimlerindeki doğallık da bu algıyı pekiştiriyor. Filmin görsel dilinin, türün şimdiye kadarki örnekleri arasındaki en pürüzsüz birleşimi sağladığını rahatlıkla söyleyebiliriz. Ayrıca çizgi filmlerin uzmanlaştığı, fakat günümüz komedilerinde pek görmediğimiz fiziksel komedi parçalarının da sonuna kadar hakkını veriyor Coyote vs. ACME.
Filmin hikayesi, yediden yetmişe herkesin keyif alabileceği olabildiğince akıcı anlatılmış klasik bir hikaye. Road Runner’ın peşinde geçirdiği yılların ardından başarısızlığının sorumlusu olarak kullandığı ürünlerin tedarikçisini gören Wile E. Coyote’nin küçük bir hukuk bürosuyla ACME’yi dava etmesini izliyoruz film boyunca. Özetle bir Golyat’a karşı Davut hikayesi yani. Fakat bu akışın içine Looney Tunes’un diğer tanıdık yüzlerini yerleştirmeyi ya da insan karakterlerine de anlamlı roller vermeyi çok iyi başarıyor film. John Cena’nın karikatürize kötüsünün karşısına Will Forte’nin bıkkın eski toprağıyla Lana Condor’un hevesli stajyerini yerleştiren Coyote vs ACME, komedisinin olduğu kadar dramının da hakkını veriyor. Özellikle filmin sonunda Forte’nin karakteri Kevin Avery’nin mahkemede müvekkili hakkında verdiği demeç, filmin duygusal altyapısının ne kadar sağlam olduğunu gösteriyor.
Bir Looney Tunes Filminden Daha Fazlası
Tabii diğer her alanda da gayet başarılı olsa da herkesin bu filmi izlemek için gerçek motivasyonu Looney Tunes karakterleri. Gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ki, gösterdiği her karakterin hakkını veriyor Coyote vs. ACME. Coyote zaten başrol karizmasını taşıyabilen bir karakter, ama özellikle artık evrenin yüzü haline gelmiş Buggs Bunny’i sahne ışıklarını kendi üstüne çekmeden fakat yine de hakkını vererek gösterebilmesi filmin belki de en büyük başarısı. Ekran sürelerinden bağımsız olarak her karakterini doğru yansıtan Coyote vs ACME, hem o karakterleri severek büyümüş nesiller için hem de karakterleri ilk kez bu filmde tanıyacak çocuklar için baştan sona yüksek bir seyir zevki sunuyor.
Filmin görselliği ne kadar iyiyse sesleri de bir o kadar iyi. Çizgi filmlerden aşina olduğumuz aksiyonu seslerle eşleyen müzik kullanımını ustalıkla kullanıyor film. Buna ek olarak çizgi objeler üzerinden şekillenen ses efektleri de filmin komedi tonuna çok iyi destek sağlıyor. Tüm filme dağıtılmış birkaç needle-drop da yerine cuk oturuyor ve modern filmlere bu konuda ders veriyor. Bir de arka plan melodilerinin içine zarifçe yerleştirilmiş “meep meep” naraları da filmin komedi tonuna şık bir ek dokunuş sağlıyor.
Coyote vs. ACME yılın en komik filmlerinden. Yediden yetmişe herkesin keyifle izleyebileceği mükemmel bir aile filmi. Looney Tunes’un en renkli ikilisine hakkını veren, yer yer duygulandırıp bol bol güldüren bir modern başyapıt. Filmden mutsuz ayrılacak herhangi birini hayal edemiyor, vizyon takviminde görmemizin bile bir mucize sayılacağı bu filmi ilk fırsatta izlemeyi herkese öneriyorum.
Tuncer Haydarlar‘ın diğer yazılarına ulaşmak için buraya tıklayınız.
Daha fazlası için bizi Youtube, X ve Instagram aracılığıyla takip edebilirsiniz.
Yorumlar