By Josh Margolin‘in ilk uzun metraj filmi olan Thelma, June Squibb‘un oldukça büyülü performansıyla birlikte aksiyon ve komedi dolu sımsıcak bir hikaye sunuyor.
Thelma, kadrosunda June Squibb, Fred Hechinger, Richard Roundtree, Parker Posey ve Clarck Gregg gibi önemli oyuncuları barındırıyor. Yaşını almış bir büyükanne olan Thelma, tek başına yaşamaktadır. Dolandırıcıların tuzağına düşer ve torunu kaza geçirdiği için 10.000 dolar ödemeyi kabul etmek zorunda kalır. Dolandırıldığını anladıktan sonra ise kaybettiği parayı almak için bir maceraya çıkmaya karar verir.
Yaşın Ötesinde Somut Bir Tükenmeme Hikayesi
Thelma, iyi kurgulanmış bir tükenmeme hikayesi. Josh Margolin, ilk uzun metrajıyla oldukça iyi bir iş başarıyor. Filmin ele aldığı konsept oldukça özel ve aksiyon ile yaş ikilemi için fazlasıyla yenilikçi bir boyutta. Filmin anlatısı sadece aksiyon içermiyor. Thelma, içerisinde bir çok tür barındırıyor. Ana hatlarında sımsıcak bir varoluş gayesi yer alıyor. Thelma’yı canlandıran June Squibb‘un insani faktörlerinden dolayı oluşamayan ve sığ kalan aksiyon, araba sahneleri ve yaşanan karmaşalarla sağlanıyor. Film, türler arasında gezinirken gerçekçiliği ileri boyutta bozmuyor. Zaman zaman hikayede atlamalar yaşanıyor. Fakat bu durum, filmin genel hatlarında göze batmıyor.
Thelma, bizi karakterlerin birinci bakış açısına koymaya çalışıyor. Derdini hiçbir zaman direkt olarak söylemiyor ve karakterlerin ne düşündüğünü bir sonraki sahnede gösteriyor. Josh Margolin, bunu yaparak; aslında bizle aksiyon sahneleri arasında bir içselleştirme oluşturmayı deniyor. Ek olarak, ana karakterimizin kısa bir zaman dilimi içerisindeki gelişimini ve düşüncelerini anlayabiliyoruz. Filmin kısa ama iyi kullanılan süresi de anlatmak istediği hikayenin izleyiciye etkili aktarımı için artı bir unsur oluyor.
Birlikte Var Olmak
Film, ana hikayesini komedi ve aksiyon öğeleriyle genişletmeye çalışıyor. Fakat Thelma için bir varoluş ve aynı zamanda yeniden varoluş hikayesi diyebiliriz. Fred Hechinger‘ın oynadığı Daniel; hiçbir konuda başarılı olamayan, bu durumdan oldukça sıkılan, özgüven yetersizliği olan fakat bir çıkış yolu bulmaya çalışan bir karakter. Thelma ise yaşı sebebiyle ailesinin onun hakkındaki endişelerini yıkmak isteyen, tükenmediğini göstermek isteyen cesur bir karakter. Bu torun ve büyükanne ilişkisi, filmin eşsiz gücünü sağlayan bir unsur olarak bize sunuluyor.
İki karakterde birbirlerinden güç alıp birbirlerine sarılıyorlar. Bir sahnede Thelma için endişelenen Daniel, kaygılı bir şekilde eski kız arkadaşı Allie’yi arıyor. Allie, bu konuşmada Daniel’ın endişelerine şu cevabı veriyor: “Tüm endişelerini anlıyorum ama belki de sadece bir şey yapıyordur. Bilirsin ya, tek başına.” Thelma’nın da aslında film boyunca anlatmak istediği bu. Bir şeyler yapabildiğini göstermek. Yazar, bize bu sahnede Allie aracılığıyla bir doğrudan aktarım yapıyor. Filmin gelişimini ölçülü bir şekilde yaptığı bu ilişkiye ait son sahnede güzel bir kapanış yer alıyor. İlk sahneden itibaren tüm endişelerin odağı olan Thelma, özgüveni düşük ve bunalımda olan Daniel’e bakarak; “Nereye gidersem gideyim, senin hakkında asla endişelenmeyeceğim. Sen iyi olacaksın, Danny.” diyor.
Teslim Olmayan Korkusuz Bir Ruh
Thelma için film boyunca daima bir ileri gidiş hüküm sürüyor. Bu, kimi zaman bir scooter ile yapılıyor. Kimi zaman bir hamam böceğini gözünü kırpmadan öldürmesiyle devam ediyor. Thelma’nın her bir saniyesinde bize aktarmak istediği bir şey var: Fiziksel kayıplarımızın ve eksilerimizin dokunamayacağı tek şey olan eşsiz ruhlarımız. Karakterimiz, yaşı ne kadar ilerlemiş olursa olsun daima bir karar alıyor ve bunun sonuna kadar gidiyor.
Güçlerini ve endişelerini birleştirmiş olan Daniel ve Thelma’nın torun- büyükanne ilişkisinde ruhun ölümsüzlüğü ve eşsiz oluşu vurgulanıyor. Arabayla mezarlıktan dönerken Thelma, ağaçlar hakkında; “Şu ağaçların dibine bak. Ne kadar boğumlular ama yine de yaşıyorlar. Şuna bak. Bu şey hala hayatta. Şimdiye kadar yere inmiş olmalıydılar. Ne ruh ama.” diyor. Bu diyalogda gördüğümüz üzere film, insan yaşamına oldukça geniş bir yelpazeden bakıyor. İçimizdeki ruhumuz sönmediği sürece var olduğumuzu bize dolaylıca ağaçlar üzerinden ve Thelma’nın ağzından aktarıyor.
Filmi Büyüten Büyük Oyunculuk; June Squibb
June Squibb, film üzerine anlatılacak tüm unsurların başlıca ana kaynağını oluşturuyor. Sayesinde film bir eşik atlıyor ve büyüyor. Thelma, kendisiyle başarıyla içselleşiyor ve bize ulaşıyor. Tüm sahnelerde gerek endişesini gerek paniğini yaşının doğallığıyla bize sunuyor. June Squibb, kariyerinin son zamanlarında filmin anlattığı konsepte uygun olarak; eşsiz tükenmeyen ruhu ve oyunculuğu sayesinde bize sade ve nefis bir performans bırakıyor.
Thelma için aksiyonun eşsiz bir ruhla buluşması, korkuların ise mizah ile tükenmez birleşimi diyebiliriz. Thelma‘yı izlemek için ekranın başına geçtiyseniz, farklı ve tatlı bir gösteri sizi bekliyor.
Daha fazlası için bizi Youtube, Twitter ve Instagram aracılığıyla takip edebilirsiniz.
Yorumlar