Yazar 
2023 yılında çıkış yapan ilk sezonunun ardından Beef, hiç beklenmedik bir şekilde yıl içerisinde gerçekleşen törenlerde ödülleri süpürüp geçmişti. Özellikle Steve Yeun ve Ali Wong’un rollerinde devleştiği sezon, seyircinin beklentisi düşük olmasına rağmen, dizinin tepelere oynamasına olanak sağlamıştı. Sırf bu ikili değil, sezon içerisindeki bütün oyuncular sergiledikleri performanslarla kendilerinden söz ettirmeyi başarmıştı. Hikaye ve oyunculukların birbirini eş zamanlı yükselttiği bir yapım izlemiştik.
Beef 2. sezon ise ilk sezona kıyasla birçok şeyi benzer yapmayı denese de, birçok şeyi de tamamen farklı şekilde uygulamayı deniyor. Deniyor diyorum, çünkü yazının başında kıyaslama yapmam gerekirse, ilk sezonun gerisinde bir ikinci sezon izlediğimizi söylemek mümkün. Elbette bunun yine paralel olarak beklentiler ile alakası bulunuyor. Bir anda hayatımıza giren Beef‘in ikinci sezonu, daha büyük bütçesi ve geniş kadrosuyla doğru orantılı bir beklentide bulunmamızı gerektiriyor.
Değişim Gösteren Çizelgeler
İkinci sezonun yaratıcı koltuğunda tıpkı ilk sezonda olduğu gibi Lee Sung-Jin oturuyor. Genç yönetmen, ilk sezonla birlikte kariyerinin tepe noktasına çıkmış ve sektörde adından söz ettirmeye başlamıştı. Özellikle hikayedeki Kore kimyasının tutmuş olması ve kültürel olarak da bu yönden beslenmiş olmaları, izleyici için yeni lezzet elde etme noktasında bir fırsat oluşturmuştu. Netflix’in de dizinin başarısının ardından imkanlarını genişleterek Lee Sung-Jin ile devam etmesi beklendik sonuçlardan biriydi.
Yazının başında ilk sezonun gerisinde kaldığını düşündüğümü söylesem bile, elbette bu durum sezonun kötü olduğunu göstermiyor. Sadece ilk sezonun çıtası, kendi tarzında bulunan diziler içerisinde farklı bir noktada durmasını sağlamıştı. Ve elbette artan bütçe, genişleyen kadro gibi imkanların çoğalması da diziye yönelik beklentilerin artmasına neden olabiliyor.
Bu sezonun ilk sezondan farklı olan noktası, öncelikle karakterler ile kendini hemen belli ediyor. Kore kültürünü biraz kenara bırakarak daha Amerikan dünyasına geçiş yapıyoruz. Oscar Isaac, Carey Mulligan, Cailee Spaeny ve Charles Melton gibi isimler, ikinci sezonun temasını belirleyen karakterlere hayat veriyorlar. Genç ve olgun birer çifti barındıran sezon, ilişkilerdeki karmaşıklık ve ilk sezondan hakim olabileceğimiz absürtlüklere ev sahipliği yapıyor.
Karmaşa İçinde
Beef dizisi, ilk sezonda hayata geçirdiği formüllerin birçoğunu kültürel çatışma üzerinden kurguluyordu. Bu çatışma hali dizinin izlenebilirliği için halihazırda önemli bir faktörken, senaryo bir yandan karakterlerin kendi iç dünyalarına odaklanarak geçmişleri ve geleceklerinin gidişatını yavaş yavaş işlemeyi başarmıştı. İkinci sezonda da karakterler arasında yaşanan çatışmalar ve gerginlikler, kesinlikle yine ana temalardan biri. Sınıfsal farklılıklar ve yaşam standartları gibi kriterler, yine Lee Sung-Jin’in anlatmak istediği hikayenin en temel parçalarından biri olarak hikayedeki yerini alıyor.
İlk sezonun anlatmak istediği, fakat belli bir noktadan sonra izleyiciler tarafından kaçırıldığını düşündüğüm tema, yönetmen tarafından bu sezon daha fazla irdeleniyor. İlk sezonda gördüğümüz başarılı olma arzusu ve bunun için yapabileceklerine dair anlatılar ana hikaye gibi işlese de, elbette en popüler kısım olmayı başaramamıştı. En azından benim hissettiğim buydu. İnsanlar ile Beef hakkında konuşmaya başladığım zaman bu kısımdan pek fazla bahsedilmediğine şahit olmuştum.
İkinci sezondaki karakterlerimizin ilk sezona en fazla benzedikleri nokta belki de geçmişleri. Geçmişlerinde yaşanan olayların onları bugün getirdikleri nokta… Fakat her ne kadar arada belli benzerlikler bulunuyor olsa da, karakter gelişimleri konusunda dizi aynı kaliteyi pek yansıtamıyor. Özellikle karakterlerin sezon içerisindeki motivasyonları ve olayların aldığı gidişat biraz kopuk hissettiriyor. Karakterlerin yolculuğu ise izleyici ne kadar tatmin ediyor pek emin değilim. Önceki sezonda Steve Yeun ve Ali Wong’un canlandırdığı karakterler, bu motivasyonu seyirciye her duyguyu hissettirerek aktarmışlardı; maalesef burada aynı etkiyi görmek zor.
Parlayan Yüzler
İkinci sezon, teknik olarak dizinin kendine has havasını sıklıkla ön plana çıkarıyor. Renk tonları ve mekanlar, yine oldukça özenle seçilerek hazırlanmış. Oyunculuklar hakkında ise dizinin çıta düşürmeyerek devam ettiği alanlardan biri olduğu söylenebilir. Şahsen Oscar Isaac’i çok beğendim, bunun yanı sıra Cailee Spaeny yine kendisinden söz ettirmeyi başaracak gibi duruyor. Özellikle karakterinin izleyiciyi kışkırtmaya açık olması yaratacağı etkiyi artıracaktır.
Beef, ikinci sezonuyla yine geçer not almayı başarıyor. Açıkçası bu sezonu ilki kadar etkileyici bulmasam da, genel incelemelere bakıldığı zaman yine oldukça yüksek puanlara sahip olduğu görülüyor. Dizinin adını bugüne dek hiç duymadıysanız, ilk iki sezonu sırasıyla izlemenizi kesinlikle tavsiye ederim. Öte yandan, ilk sezonu sevenlerdenseniz bu sezonu kaçırmak istemeyeceksiniz. Zira elinizde aynı temalara farklı bir yerden temas eden ve derdini düzgünce anlatan kaliteli bir devam sezonu var.
Netflix’in platformu içerik olarak daha zengin bir hale getirebilmesi için Beef gibi yapımlara daha fazla şans vermesi gerekiyor. Nitekim, bu tür deneysel yapımlar nitelik açısından çıtayı yukarı taşıyor. Platformda içerik sayısı oldukça fazla olsa da, neredeyse hepsi tekrarlayan formüllere sahipler. İçeriklerin tekdüzeleştiği günümüzde yaratıcılığı canlı tutmak için Beef gibi işler şüphesiz önemli bir yer tutuyor.
Ali Can Bartu Sakarya‘nın tüm yazılarına ulaşmak için buraya tıklayınız.
Daha fazlası için bizi Youtube, X ve Instagram aracılığıyla takip edebilirsiniz.
Yorumlar