By Netflix’in yeni aksiyon filmi Back in Action’ın başrollerinde Cameron Diaz ve Jamie Foxx bulunuyor. Back in Action, ikilinin üçüncü kez bir araya geldiği film olmasının yanı sıra, Cameron Diaz’ın 10 yıl sonra oynadığı ilk film olma gibi bir özelliği de var. Evet, Diaz 10 yıllık bir emeklilik sürecinden sonra bir Netflix projesi için tekrar kamera karşısına geçti.
Filmi yazan ve yöneten Seth Gordon. Fakat senaryosunda bir kişi daha var: Brendon O’Brien. Ayrıca filmde Diaz ve Foxx dışında Andrew Scott, Kyle Chandler, Jamie Demetriou ve Glenn Close gibi isimler de yer alıyor.
Back in Action eski CIA ajanı olan Matt (Jamie Foxx) ve Emily’nin (Cameron Diaz) bir aile kurmak için CIA’den ayrılması ve yıllar sonra mecburen yine aksiyon dolu bir hayata dönmesini konu alıyor. Özellikle sadece bir aksiyon filmi olmaktan çok komedisiyle de izlenilebilir bir film olmayı başarıyor.
Bu yazı Back in Action filmi hakkında spoiler içerebilir.
Komedi Soslu Aksiyon
Back in Action yaklaşık 15 dakikalık bir giriş sekansıyla başlıyor. Bu sekansta 15 yıl öncesini izliyor ve sonra günümüze geliyoruz. Matt ve Emily iki CIA ajanı ve bir kumandayı korumakla görevliler. Bir uçağa binmeleri gerekiyor ancak öncesinde Emily Matt’e hamile olduğunu ve babasının da kendisinin olduğunu söylüyor. Uçağa biniyorlar ve uçakta başlarına gelenlerden sonra burada kumandayı kaptırmamak için yoğun bir aksiyon yaşıyorlar. Uçak kaza yapıyor ama ikilimiz bu kazadan paraşütle kurtuluyorlar. Herkes tarafından öldükleri bilindiği için kendilerine yeni ve casus olmadıkları yeni bir hayat kuruyorlar.
Günümüze geldiğimizde Matt ve Emily çiftinin iki çocuklarının olduğunu görürüz. Ancak 15 yıl öncesine kıyasla değişen tek şey çocuklarının olması değildir. Matt ve Emily sanki hiç casus olmamış insanlar gibi aşırı duyarlı ve hatta endişeli ebeveynler olmuşlardır. Çocukları için endişelenen, onları iyi yetiştirmeye çalışan, onlar için telaşlanan ebeveynlerdir. Filmin salt bir aksiyon filmi olmadığı burada anlaşılıyor. Bu sahnelerde öyle ironik diyaloglar var ki senaristler neredeyse yer yer günümüzün endişeli anne-babalarıyla alay etmişler sanki. Kendileri casusluk yapmış ikilinin kızları, arkadaşlarıyla bara gidip alkol alınca deliye dönüyorlar örneğin. Bu bara gidip olay çıkarıyor ve burada haberlere çıkınca eski düşmanları tarafından yerleri tespit ediliyor. Ancak bu sahneye geçmeden önce atlamamamız gereken bir bölüm var. Emily’nin kızı Alice’in (McKenna Roberts) ders çalışmak için eve gelmediği bir akşam aslında arkadaşlarıyla bara gittiğini “casusluk” yaparak öğreniyor. Bilgisayarını açıp uzun uğraşlar veriyor ve en sonunda şifreyi çözüyor. Oradan topladığı bilgilerle bara gidiyor ve sonrasında oluyor.
Bu sahnede yıllar sonra Emily’nin küçük de olsa bir casusluk yaptığını görürüz. Bu aslında her şeye rağmen “paslanmamış” olduklarını ve her an yeni casusluk hikâyelerine hazır olduklarını gösteriyor diyebilirim. Elbette bu sahne de tıpkı diğer pek çok sahne gibi “karikatürize” edilmiş bir sahne ama elbette bu anlamı taşıyor. Çünkü günümüzde geçen sahnelerde yaptıkları ilk “casuslukta” başlarına iş alıyorlar.
Yerlerini ilk tespit eden eski arkadaşları Chuck (Kyle Chandler) oluyor. Sonrasında da peşlerinde olan tüm düşmanları tek tek sahneye çıkıyor. Bunların başında kendilerini yakalamaya çalışan ekibin başı Baron (Andrew Scott) yer alıyor. Kimliklerinin açığa çıkması ve afişe olmaları hemen hemen filmin ilk çeyreğinin sonuna denk geliyor. Bu bölümden sonra bitimsiz bir kovalamaca var. Yalnız bu sahneler de salt bir aksiyon filmi unsurları taşımıyor. Çocuklarına kovalandıkları süre boyunca kendilerinin eskiden casus olduklarını söylemiyorlar. 15 yıl saklanan gerçeği tüm o aksiyon sahnelerinde de korumaya çalışıyorlar. Bu da kaçınılmaz olarak yer yer komik diyaloglara sebep oluyor. Zaten film tutturduğu hafif mizahı sürekli olarak diyaloglarla yapıyor. Elbette bu diyaloglar içerisinde daha fazla bu gerçek saklanamıyor ve casus olduklarını söylüyorlar.
Kuşaklar Arası Casusluk
Filmin orta noktasına gelindiğinde yeni oyuncular dahil oluyor. Bunlardan ilki Emily’nin annesi Ginny (Glenn Close) ve onun genç sevgilisi Nigel (Jamie Demetriou). Ginny de tıpkı kızı gibi eskiden büyük bir casusmuş. Bunu ailenin Ginny’nin evine geldiği ilk sahnede anlıyoruz. Ginny büyük bir kuşu avlıyor ve sonra kendisi görünüyor. Öyle usta bir casus ki “kendisinden önce namı” giriyor sahneye.
Filmin bu bölümünde aslında casusluğun bu ailede “anneden kıza” geçen bir marifet olduğunu görüyoruz. Hatta casusluğun anneden kıza geçişi öyle bir geçiş ki casusluk bu aile için neredeyse genetik bir şey. Bu geçişi de Ginny’nin bir sahnede Emily ile bir hesaplaşmaya girdiği sahnede anlıyoruz. Bu sahnede, tıpkı Emily’nin Alice için endişelendiği gibi bir zamanlar da Ginny’nin Emily için endişelendiğini ama onun da bir şekilde casus olduğunu öğreniyoruz. Aralarında geçen bu hesaplaşma konuşmasını ise ikisinin de görmediği bir açıdan Alice izler. Alice büyükannesinin ve annesinin nasıl zaman içerisinde casus olduğunu ayrıntılarıyla öğrenir. Alice’in sonraki yıllarda nasıl bir kadına dönüştüğünü bilmiyoruz ama onun da casus olduğunu duysak ne kadar şaşırırız?
Bu kuşaklar arası dönüşüm teması bana istemsizce Ahlat Ağacı filmini anımsattı. Orada da Sinan karakteri her ne kadar babasına ve dedesine kızsa da zaman içerisinde onlara dönüşüyordu. Bu dönüşüm kaçınılmaz bir gerçek. Back in Action’da da bu dönüşümü görüyoruz. Filmin sonlarına geldiğimizde elbette her klasik anlatı filmde olduğu gibi seyirci olarak özdeşleşme yaşadığımız karakterler kazanır. Matt ve Emily kumandayı yine kurtarırlar ve aileleriyle mutlu bir hayat yaşamaya devam ederler.
Yeterli Teknik, İyi Tempo
Her ne kadar yer yer komedi unsurları taşısa da Back in Action tastamam bir aksiyon filmi. Bu açıdan da teknik olarak nasıl bir film olduğu önem taşıyor. Görüntü yönetmeni Ken Seng oldukça akışkan bir kamera kullanıyor. Filmin evrenine giriyor ve bir film izlediğimizi çoğu zaman unutuyoruz. Hiç titremeyen kamera özellikle aksiyon sahnelerinde oldukça hızlı hareketleri kusursuz yapıyor. Bu da izlediğimiz şeyin bir film olduğunu unutturuyor ve seyirciyi içerisine hızlıca alıyor. Özellikle Matt ve Emily’ye yakın duran kamera karakterlerle özdeşleşmemize kolaylık sağlıyor.
Kurguda ise Peter S. Elliot var. Büyük oranda lineer bir akışta ilerleyen filmin kurgusu da kendine yetecek seviyede iyi. Film özellikle iyi bir tempo tutturan kurguya sahip. Bunu yakalamak sadece silahların bol patladığı sahnelerle mümkün değildir. Elbette kurgunun da iyi olması gerekir. Yoksa bu sahnelere rağmen asalak bir tempo tutturmak da oldukça mümkündür.
Teknik olmayan ama doğrudan kurguyu ilgilendiren bir şey daha var. Filmde özellikle lineer akışın bozulduğu sahnelerde geçmişe gitmek için görüntünün rengini değiştirip o sahnelere gitmek gibi bir yöntem kullanılmamış. Bu sahnelerde geçmişe gitmek birkaç cümlelik iyi bir diyalogla mümkün hale getirilmiş. Özellikle Ginny ve Emily’nin hesaplaşma konuşmasında sürekli geçmişe gidiliyor ama bu diyaloglarla yapılıyor. Bu da hiç sanıldığı kadar kolay bir şey değil. Back in Action bunu da oldukça başarılı yapmış.
İzlenilesi Bir Aksiyon Komedi
Daha önce yazdığım The Union ya da A Family Affair gibi filmler için “izle-unut” ya da “izle-eğlen” gibi isimlendirmeler yapmıştım. Bu ifadeleri biraz daha ana akım filmler için kullanıyorum. Daha beklentinin düşük tutulup eğlence amaçlı izlenip sonra da unutulması gereken filmlere bu isimleri veriyorum. Yer yer Back in Action da bu türe giriyor gibi görünse de ben yine de bu filmi diğer filmlerle bir araya koyamayacağım.
Back in Action özellikle klasik anlatının her unsurunu eksiksiz tamamlamasıyla ve bunu da iyi yapmasıyla ortalamanın üzerinde bir film. 2024’ün sonlarında gösterime girmesi beklenen film 2025’in hemen başlarında gösterime girerek yılın ilk önemli Netflix yapımları arasına da girmiş oldu. Bu açıdan ne olursa olsun Back in Action izlenesi bir aksiyon komedi filmi.
Can Ahmet Çelik‘ın diğer yazılarına bakmak için buraya tıklayınız.
Daha fazlası için bizi Youtube, Twitter ve Instagram aracılığıyla takip edebilirsiniz.
Yorumlar