Yazar Orta yaş bunalımı yaşayan üç yetişkin olan Clark, Floyd ve Carol arasında sıra dışı bir aşk üçgeni oluşur. Ancak bu aşk üçgeni, aralarından birinin gizemli bir biçimde ölmesiyle bozulur. Dedektifler gizemli ölümü araştırdıkça bu aşk üçgeninde yaşanan trajik ve absürt olayları öğreneceklerdir. HBO’nun yeni orijinal dizisi DTF St. Louis, 1 Mart 2026 tarihinde HBO Max dijital platformunda yayına girecek. Yedi bölümden oluşan orijinal mini dizinin yaratıcılığını, senaristliğini ve yönetmenliğini ise Steven Conrad üstleniyor.
Kara komedi olarak nitelendirilen dizinin baş rollerinde Jason Bateman, David Harbour ve Linda Cardellini yer alıyor. İlk olarak 2022’de James Lasdun‘un The New Yorker’da yayımladığı “My Dentist’s Murder Trial: Adultery, False Identities, and a Lethal Sedation” başlıklı makaleden uyarlanmak üzere geliştirilen ve o dönemde Harbour ile Pedro Pascal‘ın baş roller için isimlendirildiği projede, Ekim 2024’te Pascal projeden ayrılmış, yerine Jason Bateman seçilmiş ve dizinin yaratıcı yönü tamamen özgün bir hikâyeye evrilmişti. HBO’nun ön izleme davetiyle seyrettiğimiz ilk dört bölümü sizler için inceledik.
Mizahı Arka Planda Kalmış Bir Gizem
DTF St. Louis, özgün senaryosu ve tanıtımlarına rağmen ters köşe yapan tonuyla şaşırtıyor. Kara komedi türündeki dizinin mizahı oldukça düşük tutuluyor ve arka planda kalıyor. Dizi; genel olarak ton itibarıyla dingin, trajik ve gizemli bir atmosfer sunuyor. Conrad, nonlinear (doğrusal olmayan) zaman akışını tercih ederek gizemli ölümün arkasındaki sır perdesini yavaş yavaş çözüyor ve izleyicinin de her bölümde dedektiflerle birlikte yeni bir detay öğrenmesini sağlıyor. Karışık zaman dilimlerine ait bazı sahneler, yeni detaylar ile ilerleyen bölümlerde anlam kazanıyor.
Dizi, Big Little Lies‘ı ve biraz da The White Lotus‘u anımsatıyor, ancak üstü kapalı mizah ve karanlık tonu nedeniyle The White Lotus‘tan ayrılıyor. Bilinçli bir tercih olsa da, izleyicide anlık bir tebessüm bile oluşturmaya yetmeyen mizahi yönü nedeniyle yanlış bir tanıtım ve sınıflandırma yapılmış gibi gözüküyor. Dizinin ağır ve durağan havası, herkese hitap etmeyecek ve izleyicileri ikiye bölecek gibi gözüküyor.
Hikâye Missouri’nin St. Louis şehrinde geçtiği için diziye de adını veriyor ancak peki ya başındaki DTF nedir? DTF kısaltması, birinin gelişigüzel bir cinsel ilişkiye açık olduğunu belirtmek için kullanılan kaba bir internet argo ifadesi olan “Down To F***” sözcüklerinin baş harflerinden oluşmaktadır. İfade, özellikle 2010’ların başında popüler kültür aracılığıyla ana akımın bir parçası olmuştur. Dizinin hikâyesinde ise DTF aynı anlama gelmekle birlikte, orta yaş grubundaki insanların yabancılarla tanışıp sevişmek için kullandıkları Tinder, Grindr vb. bir uygulamanın adı olarak yer almaktadır. Uygulama, hikâyedeki aşk üçgenindeki sır perdesinde büyük bir öneme sahiptir.
Conrad’ın İmzası
DTF St. Louis‘in yaratıcısı, senaristi ve yönetmeni Steven Conrad‘ın filmografisine bakmak, dizinin neden bu tonu tercih ettiğini anlamak açısından önem arz ediyor. Conrad, sinema kariyerine The Pursuit of Happyness (2006) ve The Secret Life of Walter Mitty (2013) gibi stüdyo filmlerinin senaryolarıyla başlamış; ancak asıl yaratıcı kimliğini televizyon dünyasında bulmuş bir isim.
Prime Video‘da yayınlanan Patriot (2015-2018), onun imza tarzını belirleyen yapım haline geliyor. Dizi, eleştirmenlerden tam puan almasına rağmen şimdilerde geniş kitlelere ulaşamayan bir kült yapım olarak hatırlanıyor. Melankolik atmosferi, sıradan hayatın absürt detayları içinde gizlenen hüznü ve geleneksel anlatı kalıplarını reddeden yapısıyla DTF St. Louis ile bir hayli benzerlik gösteriyor. DTF St. Louis‘te Conrad‘ın bu imzası net bir şekilde hissediliyor. Ancak ilgilendiği tema, kendini casusluk gerilimi yerini banliyö hayatının boğucu sıradanlığına bırakıyor.
Dizinin teknik açıdan en dikkat çekici yanlarından biri, banliyö mekânlarını boğucu hale getiren görsel dili oluyor. Sıradan evler, parklar ve yerel televizyon stüdyoları, ışık tasarımı ve durağan kamera hareketleriyle huzursuz edici alanlara dönüşüyor. St. Louis’nin banliyöleri ne kadar düzenli ve sakin görünüyorsa, karakterlerin iç dünyaları ise bir o kadar kaotik hissettiriyor. Bu kontrast, dizinin dramatik geriliminin temel taşlarından birini oluşturuyor.
Nonlinear kurgu yapısı ise dizinin gizemini besleyen ana mekanizma haline geliyor. Zaman çizgileri arasındaki geçişler, izleyiciye yapboz parçaları sunarak ilerliyor. Her bölümde önceki sahnelerin farklı bir perspektiften ya da yeni bir detayla yeniden anlam kazanması, dikkatli izleyiciyi ödüllendiren bir yapı kuruyor. Ancak dizi, bilgiyi ölçülü dağıttığı için tempo belirgin biçimde yavaş kalıyor ve izleyiciyi zorlama ihtimali doğuruyor.
Güçlü Oyuncu Kadrosu
DTF St. Louis‘yi başarılı kılan, özgün hikâyesinin beraberinde birbirinden yetenekli oyunculardan oluşan kadrosu oluyor. Jason Bateman, David Harbour ve Linda Cardellini‘nin yanı sıra kadroda Richard Jenkins, Peter Sarsgaard ve Joy Sunday yer alıyor. Yerel hava durumu programı sunucusu Clark karakterini canlandıran Jason Bateman, karakter için Pedro Pascal‘dan daha doğru bir tercih olduğunu kanıtlıyor.
The Switch (2010), Horrible Bosses (2011), The Change-Up (2011) gibi gişe komedileriyle ünlenen Bateman, Ozark (2017-2022) ve The Outsider (2020) dizilerindeki rolleriyle komedi dışındaki türlerde de yeteneğini ortaya koymuştu. Oyuncunun daha drama odaklı anlatılara olan yatkınlığı burada da devam ediyor. Bateman‘ın Clark karakteri, “sıradan bir adam” maskesinin altında biriken duygusal çöküntüyü minimal jestlerle ve yüz ifadeleriyle aktarması bakımından, Ozark‘taki Marty Byrde’a yakın bir çizgide seyrediyor ancak daha kırılgan ve savunmasız bir karakter olarak karşımıza çıkıyor.
Stranger Things ile büyük bir çıkış yaşayan David Harbour ise Floyd karakteriyle daha kısa ekran süresine rağmen adeta parlıyor. Harbour, Floyd’un duygusal ve içe kapanık yapısını beden diliyle güçlü bir şekilde aktarıyor. Özellikle karakterin bastırılmış duygularının yüzeye çıktığı sahnelerde etkileyici bir performans sergiliyor. Floyd’un eşi Carol’ı, bir dönem Scooby-Doo serisindeki Velma karakteriyle ünlü olan Linda Cardellini canlandırıyor. Cardellini, karakterin gizemli ve çekici yapısını başarıyla yansıtıyor. Carol, üç ana karakter arasında belki de en çok katmanı olan figür oluyor. Cardellini, bu katmanları kademeli olarak soyarak izleyicinin Carol hakkındaki algısını her bölümde değiştirmeyi başarıyor.
DTF St. Louis; özgün hikayesi, doğrusal olmayan anlatımla işlenen gizemi ve güçlü oyuncu kadrosuyla öne çıkan bir HBO orijinal dizisi oluyor. Dizinin akış tarzı ve tanıtımlardaki kadar öne çıkmayan mizahı ise herkese hitap etmeyecek gibi gözüküyor. Ancak ilk dört bölüm itibarıyla kendine has atmosferi ve yavaş yavaş çözümlenen gizemi sayesinde büyük bir merak ve gerilim biriktiriyor. DTF St. Louis, kesinlikle bir şans verilmesi gereken bir mini dizi olarak HBO Max‘te 2 Mart’tan itibaren yayına giriyor.
Buğra Mert Alkayalar‘ın diğer yazılarına ulaşmak için buraya tıklayınız.
Daha fazlası için bizi Youtube, X ve Instagram aracılığıyla takip edebilirsiniz.
Yorumlar