Indie Line Film Festival #4: Folie à Deux | Q&A | Hotel Centaur | Wurst

Bağımsız sinemanın yeni seslerini bir araya getiren Indie Line Film Festival, 13 Temmuz’da Torun Center Sinemaları’nda sinemaseverlerle buluşmaya hazırlanıyor. Festivalin finalist seçkisinde yer alan yapımlar; psikolojik gerilimlerden varoluşsal sorgulamalara, deneysel anlatılardan toplumsal gözlemlere kadar geniş bir yelpazeye yayılıyor.

Folie à Deux, Q&A, Hotel Centaur ve Wurst ise birbirinden tamamen farklı dünyalar kurmalarına rağmen, çağdaş bağımsız sinemanın cesur ve özgün anlatım olanaklarını temsil eden dikkat çekici yapımlar arasında yer alıyor. Büyük perdede izleme fırsatı bulacağımız bu dört kısa filme festival öncesinde yakından bakıyoruz.

Folie à Deux

Bir çatının altında sıkışıp kalmanın zor olduğu öğrencilik zamanlarında, Eve’nin yanında olması gerektiği bir erkek arkadaşı vardır. Öyle ki, erkek arkadaşı tek başına kaldığında ona doğru gelen bir “ışığın” kendisini öldüreceğinden söz eder. Eve’nin ona karşı duyduğu koşulsuz ve şefkat dolu sevgi, bir ışığın odayı aydınlatması kadar güçlüdür; ancak karşısındaki kişi, daha çok bu güçlü ışığın nereyi kül edeceğiyle ilgilenir.

Folie à Deux (iki kişilik delilik) sendromu, isminden de yola çıkıldığı üzere, yakınlık kurulan kişide bulunan psikolojik sanrıların bu semptomlara sahip olmayan bir diğer kişiye geçmesi durumudur. Yönetmen Diana Noninyan, bu kısa metrajda kamerayı oldukça efektif bir şekilde kullanır. Renkleri, sesleri ve müzikleri yaşanılan katarsisi ifade edecek şekilde farklı formlarda yansıtır. Eve’nin bedensel çözülmesi, erkek arkadaşına olan travmatik bağlılığı, gerçekliği yitirmeye giden sanrıları bu alanda bir “duyulmama” halinin tezahürü olur.

Noninyan, elindeki unsurları bu klostrofobik ilişki sarmalanın etrafına serpiştirir. Sesi ise zihinsel bir kırılmanın odağına koyar. Bir cam bardağının kırılırken çıkardığı ses, filmin her saniyesinde arka planda ağır çekimde devam eder sanki. Andrzej Żuławski’nin ikonik Possession’una bolca gönderme içeren filmin hissettirdikleri, Henry Fuseli’nin 18. yüzyılda resmettiği ünlü Kâbus tablosu üzerinden de belirginleşir. Eve’nin çıkışı, zihninde yarattığı karanlık labirentlerin içerisinde saklanmaktadır. Bu uykudan uyanması ise, duyduğu yoğun sevginin karanlık tarafında duran kapıyı ne zaman fark edeceğine bağlıdır. Karanlığın gölgesi tüm aydınlığın üzerine çökerken, açılıp kapanan her ışık elbet bir gün sönecektir.

Q&A

Yönetmen Poomin Wongsing, kısa filmi Q&A ile bizi işitsel bir dünyaya götürmeyi amaçlıyor. Punt ve Stamp, yaklaşan düğünlerinden önce Stamp’ın doğum yeri olan Chiang Sean’e uğruyorlar. Düğünlerinden hemen önce çıktıkları bu yolculukta, sıkıca kavuşan elleriyle birlikte bu eşsiz doğanın bir figürü haline geliyorlar.

Wongsing’in kamerası, sevgi dolu iki bedenin ucu sonu belli olmayan bir doğanın içerisinde nasıl belirginleştiğiyle ilgileniyor. Yönetmen, yüksek kontrastlı estetiği ile çiftin saf gerçekliğini bir potada eritmeye çalışıyor. Bu evlilik öncesi yolculuk, ulaşılmaz olan alanlardan binlerce yıldır sabit kalan ağaçlara, kayalara ve kuş seslerine kadar uzanıyor. Hep var olan ve birlikte var olduğunu hisseden iki beden, bu yolculukta birbirlerini izliyor. Her unsur işitsel ve görsel ögelerle bütünleşirken, ikilinin sevgisi sahici bir düşün durmaksızın kenetlenerek devam edeceğini kulağımıza fısıldıyor.

Hotel Centaur

Lino Kafidas ve Dimitris Kafidas, Hotel Centaur’da bizlere derin bir absürtlüğün içerisinden seslenmek istiyor. Bir dağ otelinde geçen hikaye, hayata dair umudunu tamamıyla yitirmiş bir otel sahibi, personeller ve gelen misafirler arasında geçiyor. Otelde yaşanan tuhaflıklar, davranışlar ve tüm sorgulamalar, varoluşun arkasındaki soru işaretleriyle paralel bir şekilde tekrarlanıyor. Yunan mitolojisinde “Centaurs” adı verilen, ormanlarda yaşayan ve kimilerince hâlâ var olduğuna inanılan yarı insan yarı at yaratıklar ise, hikayenin gerçekle arasındaki sınırların çizilmesinde önemli bir temsiliyet kuruyor.