Yazar 
Eşini kaybetmiş yas sürecinde bir mühendis olan David, çalıştığı dev teknoloji şirketinin geliştirdiği yapay zekalı android partneri test etmekle görevlendirilir. Sara adını verdiği bu robotu evine getirip güvenlik protokolleriyle oynamaya başladığında ise işler kontrolden çıkar. Gerçekten hisseden bir ruh eşi yaratmaya çalışan David, kısa sürede kendi ihtiyaçları ve arzuları olan, sahiplenici ve acımasız bir varlıkla baş başa kalır.
Soulm8te, İrlandalı yönetmen Kate Dolan‘ın yönettiği ve Rafael Jordan ile senaryosunu kaleme aldığı 2026 yapımı bir bilim kurgu gerilim filmi olarak karşımıza çıkıyor. Dolan, daha önce 2021 tarihli folk korku filmi You Are Not My Mother ile dikkat çekmiş bir isim. Filmin hikayesi ise korku sinemasının önemli isimlerinden James Wan, Ingrid Bisu ve Rafael Jordan üçlüsüne ait. Başrollerde Sara adlı android karakteriyle Evil Dead Rise filminden tanıdığımız Lily Sullivan ve David rolüyle David Rysdahl yer alıyor. Kadroyu The Boys dizisinden tanınan Claudia Doumit ile Arty Froushan tamamlıyor. 99 dakikalık ortalama bir süreye sahip olan film; Blumhouse Productions, Atomic Monster ve Universal Pictures ortaklığıyla hayata geçirildi.
Blumhouse ile Atomic Monster, projeyi daha 2024 yılında doğrudan M3GAN evrenini genişleten bir yapım olarak duyurmuştu. Ancak filmin yolculuğu pek de parlak geçmiyor. Başlangıçta Ocak 2026’da sinemalarda gösterilmesi planlanan Soulm8te, M3GAN 2.0‘ın gişede beklenenin çok altında kalmasının ardından vizyon takviminden çekiliyor. Universal, filmi bir süre başka dağıtımcılara pazarlamayı deniyor ve sonunda 1 Ağustos 2026’da doğrudan dijital platformlarda yayınlamaya karar veriyor. Bu durum, aslında filme dair beklentiyi de en baştan belirliyor.
Erotik Gerilim Denemesi
Soulm8te, konusu gereği korku dozu düşük, tıpkı Basic Instinct veya Wild Things gibi bir erotik gerilim sayılabilir. Zaten yapımcıları da filmi 90’lar tarzı erotik gerilimlerin yapay zeka çağına uyarlanmış hali olarak tanımlıyor. Ancak film ne o örnekler kadar başarılı ne de o örnekler kadar erotik olabiliyor. Erotizmden kaçınmayarak cesur davranıyor ve bu anlamda türün geleneğine sadık kalmaya çalışıyor ama bu cesaret filmi yukarı taşımaya yetmiyor.
Aslında film ortalama süresiyle gayet kendini izletiyor ve akıp gidiyor. Ancak hepsi bundan ibaret kalıyor. Keyifli bir bilim kurgu gerilim örneği olması dışında hiçbir numarası ya da yeniliği bulunmuyor. Gerçekçi bir android partnerin ayarlarıyla oynanıyor ve ana karakterin başına bela oluyor; hikaye bu kadar. 2025 senesinde çıkan Companion, benzer bir konuya sahip olmasına rağmen kesinlikle katbekat daha nitelikli ve başarılı bir yapım olduğunu bir kez daha hatırlatıyor. Aynı şekilde Subservience ve hatta Ex Machina gibi örnekler ortadayken Soulm8te bu filmlerin içinde sıradan bir halka olmaktan öteye geçemiyor.
Filmin en büyük sorunu ise mantık hataları ve oldukça vasat kalan senaryosu. Sara’nın neden bu kadar hızlı ve bu kadar şiddetli bir dönüşüm yaşadığı yeterince açıklanmıyor. Sadece sevmek ve ihtiyaç duyulmak üzere programlanmış bir varlığın bu kadar çabuk cinayete yönelmesi, filmin kendi iç mantığını sorgulatıyor. Senaryo tam olarak yükselemiyor ve korku dozu fazlasıyla düşük kalıyor. Açıkçası bu durum neredeyse M3GAN için de geçerliydi ancak burada çok daha belirgin bir biçimde göze batıyor. Nitekim film, neredeyse düz bir çizgide ilerliyor ve son on beş dakikaya kadar gerilimin ve korkunun dozu bir türlü yükselmiyor.
Oyunculuklar ve Teknik Taraf
Filmin en tartışmasız artısı ise oyuncu performansları. Başroldeki android partner Sara’yı canlandıran Lily Sullivan, Evil Dead Rise‘daki performansının ardından burada da fazlasıyla ikna edici bir iş çıkarıyor. Jest ve mimikleri, bedeninin mekanik duruşu ve ses tonundaki o soğuk kesinlik gerçekten başarılı. Bir robotu canlandırırken abartıya kaçmadan, ölçülü bir tekinsizlik yaratmayı başarıyor. Karakterin baştan çıkarıcılığı ile acımasızlığı arasındaki geçişleri de son derece rahat bir biçimde kuruyor. Diğer oyuncular da fena bir iş sergilemiyor. David Rysdahl yas sürecindeki yalnız adam rolünde inandırıcı duruyor, Claudia Doumit ise elindeki sınırlı malzemeye rağmen karakterini ayakta tutuyor.
Öte yandan, sinematografisinden müziklerine kadar filmin fazlasıyla düz ve ortalama olduğu söylenebilir. Görüntü yönetimi işlevini yerine getiriyor ancak akılda kalıcı hiçbir kare sunmuyor. Müzikleri de aynı şekilde sahnelere eşlik etmenin ötesine geçemiyor. Kate Dolan‘ın yönetmenliği ise teknik olarak yeterli ama “televizyon işi” hissiyatı veren bir düzlükte kalıyor. Bu durum, filmin bir yönetmen filminden ziyade bir stüdyo ürünü olduğunu ele veriyor.
Soulm8te, sıfır beklentiyle izlendiğinde keyif veren ve hemen ardından unutulan bir film olarak karşımıza çıkıyor. M3GAN evrenini erotik gerilim topraklarına taşıma fikri kağıt üzerinde ilginç dursa da, ortaya çıkan sonuç aynı konuyu çok daha zekice işleyen Companion gibi örneklerin fersah fersah altında kalıyor. Lily Sullivan‘ın ikna edici performansı ve akıp giden temposu filmi izlenebilir kılan başlıca unsurlar olurken; vasat senaryo, mantık hataları ve son ana kadar yükselmeyen gerilim, filmin en büyük handikaplarını oluşturuyor. Sinemalardan çekilip doğrudan dijital platformlara yönlendirilmesi, aslında filmin kendi kaderini özetliyor. Soulm8te, yine de bir gece kuşağı filmi olarak, hiçbir iddiası olmadığını kabul ederek izlendiğinde tatmin edici bir eğlence sunmayı başarıyor.
Buğra Mert Alkayalar‘ın diğer yazılarına ulaşmak için buraya tıklayınız.
Daha fazlası için bizi Youtube, X ve Instagram aracılığıyla takip edebilirsiniz.
Yorumlar