Yazar Filmekimi 2025, yılın en iddialı yapımlarını bir araya getiren, sinemaseverler için heyecanla beklenen bir festival takvimi sunuyor. Cannes ve Venedik’ten ödüllerle dönen, dünya prömiyerleriyle ses getiren filmler bu yıl da İstanbul başta olmak üzere birçok şehirde izleyiciyle buluşacak. Joachim Trier’den Jim Jarmusch’a, Julia Ducournau’dan Yorgos Lanthimos’a kadar usta yönetmenlerin yeni filmlerini aynı programda görmek, Filmekimi 2025’i benzersiz kılıyor. Festivalde yalnızca sinema salonlarının büyüsünü değil, aynı zamanda dünya sinemasının güncel tartışmalarını, sanatın ve hafızanın sınırlarını zorlayan hikâyeleri deneyimleme fırsatı yakalayacaksınız.
Filmekimi’nin gerçekleştirileceği şehirler, tarihler ve sinema salonları açıklandı. Festival bu yıl 4 farklı şehirde sinemaseverlerle buluşuyor.
3-12 Ekim, İstanbul
Atlas, Cinewam Citys, Kadıköy ve bu sene yeni açılacak olan Paribu Art
9-12 Ekim, Ankara
Kült Kavaklıdere
16-19 Ekim, Eskişehir
Sinema Anadolu
23-26 Ekim, İzmir
Cineverse Konak Pier
Sizin için Filmekimi 2025‘in en iyi filmlerini listeledik. Festivalde keşfedilecek birçok özel yapım ve sürpriz var. Kaçırmayın, festivalde görüşmek üzere!
Sentimental Value
Joachim Trier’in son filmi Sentimental Value (Affeksjonsverdi), 2025 Cannes Film Festivali’nden Büyük Jüri Ödülü ile döndü. Film, yalnızca bir aile dramı değil, aynı zamanda sanatın, temsilin ve hafızanın doğasına dair katmanlı bir sorgulama.
Film, izleyicisini bir evin hafızasını keşfetmeye davet eden sahneyle açılıyor. Bu ev, farklı nesillere yuva olmuş, kahkahalara, tartışmalara, çocukluk anılarına ve savaş travmalarına tanıklık etmiş bir yapı. Daha ilk dakikada, taşlarının arasında biriktirdiği geçmişle filmin ana ekseni olan manevi değeri hissettiriyor.
It Was Just an Accident
It Was Just an Accident, Cannes’dan Altın Palmiye ile dönen; Jafar Panahi’nin kurmaca odaklı, daha klasik hikâye anlatımına cesur bir dönüşünü işaret eden sarsıcı bir film. Yönetmenin yıllara yayılan ifade özgürlüğü mücadelesi, bu kez hem kişisel hem de politik bir yüzleşmeye dönüşüyor.
Film, “yolda aniden beliren bir köpek” kazasıyla açılıyor ve küçük bir olayın nasıl büyük bir vicdani depreme yol açabileceğini anlatıyor. Aile, otomobilleri bozulunca bir tamirhaneye sığınıyor; burada odağımız Vahid’e kayıyor ve görünürde sıradan hayatın ardındaki derin yarıklar belirginleşiyor.
Father Mother Sister Brother
Jim Jarmusch, 2025 yılında imzasını taşıyan Father Mother Sister Brother ile yeniden sinema gündemine oturuyor. Yönetmenin kendine özgü minimal üslubunu ve mizah ile hüzün arasında gidip gelen tonunu koruyan film, hem eleştirmenlerden hem de seyirciden büyük beğeni topladı.
Film, 31 Ağustos 2025’te 82. Venedik Uluslararası Film Festivali’nin ana yarışmasında prömiyerini yaptı ve festivalin en prestijli ödülü olan Altın Aslan’ı kazandı. Bu ödül, Jarmusch’un kariyerinde yeni bir zirve anlamına geliyor ve yapımı yılın en önemli bağımsız filmlerinden biri haline getiriyor.
Frankenstein
Gotik anlatının ve bilimkurgu geleneğinin en güçlü metinlerinden biri olan Mary Shelley’nin Frankenstein romanı, 2025 yılında Guillermo del Toro imzasıyla beyazperdeye taşınıyor. Venedik Film Festivali’nde ana yarışmada prömiyer yapan film, yalnızca bir korku klasiği değil, yaratıcı ile yaratılan arasındaki trajik ilişkinin yeniden yorumlanışı olarak öne çıkıyor.
Başrolde Oscar Isaac, kibri ve hırsı uğruna doğa yasalarını zorlayan Victor Frankenstein’ı canlandırırken, yaratığa Jacob Elordi hayat veriyor. Mia Goth, Victor’un tutkularını çelişkili hale getiren Elizabeth rolünde; Christoph Waltz, deneyleri finanse eden zengin bir silah tüccarı olarak hikâyeye karanlık bir boyut katıyor. Kadroda ayrıca Felix Kammerer, Charles Dance, Lars Mikkelsen, David Bradley ve Lauren Collins yer alıyor.
Del Toro’nun yıllardır hayalini kurduğu proje, Netflix tarafından hayata geçirildi. Toronto’dan Edinburgh’a uzanan çekimlerde yönetmen, “korku”dan çok “derin bir duygusallık” peşine düştüğünü belirtiyor. Alexandre Desplat’ın lirik besteleriyle birleşen görsel dünya, James Whale’in 1930’lardaki klasik uyarlamalarına selam çakarken, Shelley’nin romanına da sadık kalıyor.
Frankenstein, hem gotik sinemanın hem de Del Toro’nun kişisel mitolojisinin zirve noktalarından biri olmaya aday görünüyor. Film, sınırlı gösterimin ardından 7 Kasım 2025’te Netflix’te tüm dünyaya açılacak.
Nouvelle Vouge
Oscar adayı yönetmen Richard Linklater, Berlin’de Blue Moon ile dikkat çektikten sonra bu kez Nouvelle Vague ile sinema tarihine bir selam duruyor. Film, Jean-Luc Godard’ın 1960 tarihli başyapıtı À bout de souffle (Breathless)**’ın yapım sürecini gençlik enerjisiyle yeniden canlandırıyor ve Yeni Dalga’nın doğumuna dair bir sevgi mektubu niteliği taşıyor.
Başrolde Guillaume Marbeck, henüz 30 yaşına gelmeden “Bir filmi eleştirmenin en iyi yolu onu çekmektir” diyen Godard’ı canlandırıyor. Filmde ayrıca yapımcı George de Beauregard (Bruno Dreyfürst), François Truffaut (Adrien Rouyard), Jean-Paul Belmondo (Aubry Dullin), Jean Seberg (Zoey Deutch) ve görüntü yönetmeni Raoul Coutard (Matthieu Penchinat) karakterleri yer alıyor.
Çekimler kaotik, bütçe kısıtlı, Godard’ın kurallara meydan okuyan doğaçlama kararlarıyla ilerliyor; ama sonunda ortaya çıkan vizyon, sinema tarihini kökten değiştiriyor. Linklater, bu süreci hafif, esprili ve gençlik ruhunu kucaklayan bir tonla anlatıyor. Nouvelle Vague, hem sanatın hem de özgürlüğün bir manifestosu olarak Yeni Dalga’nın yaratıcılığını yeniden hatırlatıyor.
Sirât
Cannes’dan Jüri Ödülü ile dönen Oliver Laxe imzalı Sirāt, hem ismiyle hem de anlatısıyla izleyiciyi varoluşsal bir sınavın içine çekiyor. Adını İslam inancındaki Sirāt Köprüsü’nden alan film, kıldan ince, kılıçtan keskin bir yolun simgesel ağırlığını çağdaş bir bağlama taşıyor.
Film, çölün ortasında düzenlenen bir rave partisinde kaybolan kızlarını arayan baba ve oğulun hikâyesine odaklanıyor. Luis ve Esteban, kalabalık, müzik ve kaos içinde umutsuzca broşür dağıtırken, aslında kendi varoluşsal yolculuklarına da çıkıyorlar. Çölde duyulan müzik, Sirāt Köprüsü’nün ilahi yargısıyla taban tabana zıt bir hiçlik sunuyor: sınırlar yok, hesaplaşma yok, sadece ritim var.
Sound of Falling
Mascha Schilinski’nin ortak yazıp yönettiği Sound of Falling, 78. Cannes Film Festivali’nde Jüri Ödülü kazanarak yılın en çok konuşulan Avrupa yapımlarından biri haline geldi. Altmark bölgesindeki bir çiftlikte geçen film, dört farklı nesilden gelen kadınların hayatlarını şiirsel bir yaklaşımla birbirine bağlıyor.
Film, Alma, Erika, Angelika ve Lenka adlı dört kızın hikâyesine odaklanıyor. Farklı tarihsel dönemlerde aynı çiftlikte büyüyen bu karakterlerin yaşamları, zaman içinde görünmez bağlarla birbirine ekleniyor. Seyirci, bir evin duvarları, odaları ve eşyaları üzerinden yüzyılların sessiz tanıklığını izliyor.
Die My Love
Lynne Ramsay’nin sekiz yıl aradan sonra çektiği Die My Love, Arjantinli yazar Ariana Harwicz’in 2012 tarihli romanından uyarlama. Ramsay’nin Enda Walsh ve Alice Birch ile birlikte yazdığı senaryo, anneliğin kırılganlıklarını, yalnızlığı ve psikoza dönüşen postpartum depresyonu merkezine alıyor.
Filmin kalbinde, Grace karakteriyle Jennifer Lawrence var. Lawrence yalnızca oyuncu olarak değil, aynı zamanda yapımcı olarak da projeyi taşıyor. Lawrence’ın karşısında Robert Pattinson (Jackson), LaKeith Stanfield (Karl), Nick Nolte (Harry) ve Sissy Spacek (Pam) yer alıyor. Eleştirmenlerin büyük kısmı Lawrence’ın kariyerindeki en güçlü performansını sunduğunu söylüyor.
Bugonia
2025 yılı festival takvimine damga vuran Bugonia, Yorgos Lanthimos’un imzasını taşıyor. Emma Stone, Jesse Plemons, Aidan Delbis, Stavros Halkias ve Alicia Silverstone’ın başrollerini paylaştığı film, 2003 tarihli Güney Kore kült yapımı Save the Green Planet!’in İngilizce yeniden çevrimi.
Film, dünyayı yok etmek isteyen gizli bir uzaylı olduğuna inandıkları güçlü bir ilaç şirketi CEO’sunu kaçıran iki komplocu gencin hikâyesini anlatıyor. Bir yanda komplo teorileriyle yaşayan, arıcılıkla uğraşan Teddy (Jesse Plemons) ve ortağı Don (Aidan Delbis); diğer yanda ise kaçırılan CEO Michelle Fuller (Emma Stone). Absürd mizah ve karanlık hicivle ilerleyen hikâye, kapitalizm, paranoya ve iktidar ilişkilerini sorguluyor.
Jay Kelly
Noah Baumbach, Emily Mortimer ile birlikte kaleme aldığı yeni filmi Jay Kelly’de orta yaş, dostluk ve yaşam muhasebesi üzerine duyarlı bir anlatı kuruyor. 82. Venedik Film Festivali’nde Altın Aslan’a aday olan film, Aralık’ta Netflix üzerinden tüm dünyaya açılacak.
Başrollerde George Clooney ve Adam Sandler, yıllardır süren dostluklarını bir Avrupa yolculuğunda yeniden sorgulayan ünlü bir aktör ile menajerini canlandırıyor. Yan rollerde Laura Dern, Billy Crudup, Riley Keough, Greta Gerwig ve Jim Broadbent gibi isimler yer alıyor. Film, baba-oğul ilişkilerinden eski dostluklara, kariyer hesaplaşmalarından aile bağlarına kadar uzanan geniş bir duygusal yelpazeyi kapsıyor.
Baumbach’ın mizahı ile hüznü harmanlayan tarzı, Linus Sandgren’in 35mm kamerasıyla birleşiyor; New York, Londra ve Toskana arasında dolaşan film hem nostaljik hem de çağdaş bir yol filmi estetiği sunuyor. Jay Kelly, oyunculuk dünyasına olduğu kadar yaşamın kırılma anlarına da melankolik ve esprili bir bakış getiriyor.
Sorry, Baby
Sundance’ten Waldo Salt Senaryo Ödülü ile dönen Sorry, Baby, hem ilk uzun metrajını çeken hem de başrolü üstlenen Eva Victor’ın imzasını taşıyor. Film, yaşamın öngörülemezliğini, geçmişin gölgesini ve yeniden başlama ihtiyacını derinlikli bir şekilde sorguluyor.
Başkarakter Agnes, yıllar sonra üniversite arkadaşı Lydie ile yeniden buluşur. Yarı zamanlı eğitmenlik yaptığı, kedisiyle yalnız yaşadığı, küçük ritüellerle örülü gündelik hayatı vardır. Ancak Lydie’nin hamile olduğunu açıklaması, Agnes’in kendi yaşam enerjisindeki eksiklikleri ve görünmez yabancılaşmasını gün yüzüne çıkarır. Film, Agnes’in geçmişe saplanan ama geleceğe dair hâlâ cevap arayan bir karakter olarak içsel yolculuğunu anlatır.
Roofman
Derek Cianfrance, yeni filmi Roofman ile gerçek bir suç hikâyesini kara mizah ve dramatik tonlarla harmanlıyor. Başrolde Channing Tatum, McDonald’s şubelerinin çatısından girerek soygun yapan ve uzun süre saklanmayı başaran Jeffrey Manchester’ı canlandırıyor. Film, sıradan bir soyguncu hikâyesinden çok daha fazlasını sunarak kimlik, umut ve yeniden başlama arzusunu merkezine alıyor.
Gerçek olaylardan uyarlanan film, eski ABD Ordu Yedek subayı Jeffrey Manchester’ın suç serüvenini anlatıyor. McDonald’s şubelerine çatılardan girerek soygunlar yapan Manchester, en ünlü kaçışını bir Toys “R” Us mağazasının duvarında aylarca saklanarak gerçekleştirir. Film, hem bu absürt yaşam öyküsünü hem de Jeffrey’nin bir mağaza çalışanı olan Leigh Wainscott (Kirsten Dunst) ile beklenmedik ilişkisini odağına alıyor.
Alpha
Raw ve Titane ile sinema dünyasında büyük tartışmalar yaratan Julia Ducournau, yeni filmi Alpha ile beden korkusu (body horror) türüne bir kez daha dönüş yapıyor. Ancak bu defa, anlatısının merkezine yalnızca şok edici sahneleri değil; annelik, hastalık, ölüm ve belleğin ağırlığını yerleştiriyor. Film, Cannes 2025’te Ana Yarışma’da gösterildi ve vizyona girdiği günden bu yana hem büyük övgüler hem de keskin eleştiriler aldı.
Filmin hikâyesi, tek başına büyütülen 13 yaşındaki Alpha’nın yaşamına odaklanıyor. Dünyayı kasıp kavuran yeni bir kan yoluyla bulaşan hastalık, insanları yavaş yavaş mermere dönüştürüyor. Bir gün okuldan dönen Alpha’nın kolunda yeni yapılmış bir dövme beliriyor ve annesi –doktor kimliğiyle de– bunun hastalığın ilk işareti olabileceğinden korkuyor. Alpha, annesi ve bağımlı amcası Amin ile birlikte ölüm korkusu, toplumsal baskılar ve yalnızlıkla yüzleşmek zorunda kalıyor.
Miroirs No. 3
Phoenix ve Transit gibi filmlerle hafıza, kimlik ve geçmişin hayaletleri üzerine modern masallar kuran Alman auteur Christian Petzold, bu kez Miroirs No. 3 ile sinema dilini daha da derinleştiriyor. Dünya prömiyerini Cannes’da yapan film, Kuzey Amerika prömiyerini Toronto Uluslararası Film Festivali (TIFF) Lightbox’ta gerçekleştirdi.
Berlinli genç bir müzik öğrencisi olan Laura (Paula Beer), kırsal bir yolculuk sırasında geçirdiği trafik kazasından neredeyse hiç yara almadan kurtulur. Hastaneye gitmek yerine kendisini kurtaran Betty’nin (Barbara Auer) evine taşınır. Zamanla Betty’nin yarı kopuk ilişkiler içindeki kocası ve oğlu da Laura’nın varlığını kabullenir. Ancak bu yeni aile düzeni, kısa sürede geçmişin hayaletleri ve gizli travmalarla çatışmaya başlar.
The Secret Agent
Aquarius ve Bacurau ile Brezilya’nın politik geçmişini ve bugünün toplumsal kırılmalarını sinemaya taşıyan Kleber Mendonça Filho, yeni filmi The Secret Agent (O Agente Secreto) ile 1970’lerin askeri diktatörlük yıllarına dönüyor. Panavision kameralarla çekilen ve dönem atmosferini birebir yansıtan film, politik gerilim ile grindhouse stilizasyonunu bir araya getirerek hem sanatsal hem de popüler bir anlatı kuruyor.
Yıl 1977. Askeri rejim tüm baskısıyla hüküm sürerken, eski öğretmen Armando (Wagner Moura), Recife’ye kaçarak politik mültecilerin arasına katılır. Onu saklayan Dona Sebastiana’nın evinde, farklı geçmişlere sahip sürgünlerle bir araya gelir. Ancak Armando’nun varlığı kısa sürede hem polis şefi Euclides’in yozlaşmış ağına hem de kiralık katillerin takibine yakalanır.
Blue Moon
Boyhood ve Before üçlemesiyle tanıdığımız usta yönetmen Richard Linklater, yeni filmi Blue Moon ile Amerikan müzik tiyatrosunun unutulmaz figürlerinden Lorenz Hart’ı beyazperdeye taşıyor. Robert Kaplow’un kaleme aldığı senaryodan uyarlanan film, hem bir biyografi hem de kara mizahla bezeli bir dönem draması.
31 Mart 1943. Broadway’in dönüm noktalarından biri olacak Oklahoma!’nın açılış gecesi. Ancak salonun dışında başka bir sahne kurulmak üzeredir. Bir zamanlar Richard Rodgers’ın yaratıcı ortağı olan besteci Lorenz Hart (Ethan Hawke), alkolizm ve depresyonla boğuşurken açılışı terk eder ve soluğu Sardi’s restoranının barında alır.
Burada, eski dostlarını ve iş arkadaşlarını hatırlarken, kırgınlıklarını, kıskançlıklarını ve kendi iç çöküşünü dile getirir. Barın arkasındaki Eddie (Bobby Cannavale), ona kulak verir ama içki vermemeye çalışır. Hart’ın gözünden Broadway’in ihtişamı, yalnızlığın ve başarının gölgesinde yeniden yorumlanır.
Put Your Soul on Your Hand and Walk
Fransa, Filistin ve İran ortak yapımı olan Put Your Soul on Your Hand and Walk, yönetmen Sepideh Farsi’nin neredeyse bir yıl boyunca Gazze’de yaşayan genç fotoğrafçı Fatima Hassouna ile yaptığı görüntülü görüşmelerden doğdu. Belgesel, savaşın ortasında günlük hayatı, insani dramı ve umudu kayıt altına alıyor.
Gazze’ye giremeyen Farsi, Fatima Hassouna’ya ulaşıyor. Hassouna, yaşadığı yıkımı, komşularının hikâyelerini, yardımları dağıtırken karşılaştığı çocukların yüzlerini ve savaşın her an süren gölgesini kameraya aktarıyor. Belgesel, bu görüntülü konuşmalar üzerinden ilerliyor; zaman zaman kısa haber kayıtları ile de destekleniyor.
Ne var ki, filmin merkezinde yer alan Hassouna, 15 Nisan 2025’te Cannes seçkisine alındığını öğrendikten yalnızca bir gün sonra, ailesinden dokuz kişiyle birlikte bir hava saldırısında yaşamını yitirdi. Böylece film, yalnızca bir tanıklık değil, aynı zamanda trajik bir anıta dönüştü.
La Grazia
İtalya Cumhurbaşkanı Mariano De Santis (Toni Servillo), Katolik değerlerine bağlı, deneyimli bir hukukçudur. Ancak kendini aynı anda iki kritik kararın merkezinde bulur:
- Ötanazi yasasını imzalamak ya da reddetmek.
- İki cinayet zanlısının af başvurularını değerlendirmek.
De Santis’in hukuki görevleri ile vicdani inançları arasındaki gerilim, filmin temel çatısını oluşturuyor. Sorrentino, bireysel inanç ile devlet sorumluluğu arasındaki kırılgan dengeyi dramatik bir şekilde resmediyor.
Kissing of the Spider Woman
Bill Condon, Manuel Puig’in romanından uyarlanan Kander & Ebb’li sahne müzikalini sinemaya taşırken, hücre hayatının gri gerçekliği ile Technicolor fantezilerin parıltısını çarpıcı bir karşıtlıkta buluşturuyor. Jennifer Lopez’in Ingrid/Aurora/Örümcek Kadın üçlemesinde gösterişli ve kamp usulü yıldızlık ışıltısı, Diego Luna’nın politik tutuklu Valentín’inin içe dönük direnci ve Tonatiuh’nun Molina’sının kırılgan zarafetiyle dengeleniyor. 26 Ocak 2025’te Sundance’te prömiyer yapan film, Lopez için kariyer doruğu tartışmalarını da alevlendirdi.
Condon, Cabaret modelini izleyerek hapishanede geçen pek çok şarkıyı çıkarıyor; müzikler ağırlıkla Molina’nın başının içindeki sinemasal fantezilere taşınıyor. Bu tercih, görsel anlatıda da belirgin: gerçeklik sahnelerinde 1.85:1, fantezi sekanslarında 1.33:1 formatıyla dönem MGM masallarına açılan, katmanlı bir biçimsel oyun kuruluyor. Koreografide Sergio Trujillo–Brandon Bieber ikilisi ile “Gimme Love”da Christopher Scott’ın enerjisi, Colleen Atwood’un ışıltılı kostümleri ve Sam Davis’in dramatik underscoring’i, Lopez’in tek planda çekilen “numaraları”na kaslı bir ritim veriyor.
No Other Choice
Park Chan-wook, Donald Westlake’in The Ax romanını Güney Kore bağlamına taşıyarak kara mizahla bezeli bir toplumsal eleştiriye imza atıyor. İlk kez 2005’te Costa-Gavras tarafından sinemaya uyarlanan eser, bu kez Park’ın keskin görsel diliyle kapitalizmin kurbanlarını ve kurbanlaşanlarını ironik bir çarpışmada buluşturuyor.
82. Venedik Film Festivali’nde prömiyer yapan ve dakikalarca ayakta alkışlanan film, hem eleştirmenlerden tam not aldı hem de Kore sinemasına “yeni bir soluk” kazandırdığı yorumlarıyla gündeme geldi. Başrolde Lee Byung-hun’un hayat verdiği Man-soo, işten çıkarıldıktan sonra ailesini geçindirme telaşı içinde giderek karanlık bir yola sürükleniyor. Çaresizliğin tetiklediği şiddet, Park’ın elinde kara mizah ve acımasız bir kapitalizm eleştirisine dönüşüyor.
Filmekimi biletleri hakkında:
Filmekimi biletleri, bütün şehirler için Siyah Lale Kart üyeleri için 23 Eylül Salı, Beyaz Lale Kart üyeleri için 24 Eylül Çarşamba ve Kırmızı Lale Kart üyeleri için 25 Eylül Perşembe günü saat 10.30’da başlayacak indirimli ön satışların ardından, 26 Eylül Cuma günü 10.30’da genel satışa açılacak. Biletler passo.com.tr üzerinden satın alınabilir.
Bu yılın en iyi filmlerini kaçırmayın! Daha fazlası için Filmekimi 2025 programına göz atabilirsiniz.
2024 yılının Filmekimi listesine bakmak için buraya tıklayın.
Daha fazlası için bizi Youtube, Twitter ve Instagram aracılığıyla takip edebilirsiniz.
Yorumlar