Yazar 
Avatar: The Last Airbender, iki yıllık aranın ardından ikinci sezonuyla Netflix ekranlarına geri döndü. İlk sezonun genel yorumları, diziden çok etkilenilmese de, potansiyel barındırdığını gösterir nitelikteydi. Zira benim de düşüncelerim bu yöndeydi. Ortalamanın belki bir tık üzeri, fena olmayan bir hikâye ve özellikle – eğer hâlâ varsa – ilk defa bu evrene adım atacaklar için uygun bir giriş zeminiydi. Bütçe yükseltmesi ve hikâyenin ayaklarını yere daha sağlam basabilmesi gibi nitelikler eklenince dizi iyi bir seviyeye çıkabilirdi.
Avatar: The Last Airbender 2. sezon 7 bölümden oluşuyor, genel hatlarıyla ise kaynak materyal olarak aldığı animasyonun ikinci sezonunu, yani Toprak elementini içeriyor. Söz konusu sezon, animasyonseverler için özel bir yere sahiptir; çünkü diziye yeni karakterler katılmaya başlandığı gibi, hikâyelerin derinlikleri ve anlamları daha çok ön plana çıkar.
Toprak Bükmenin Zorluğu
Avatar: The Last Airbender ikinci sezonun ana odağı, Aang’in artık yeni bir elemente hâkim olacağı süreçte ekibimizin başından geçen maceralar. Bunun için de elbette yapılacak ilk hamle, Toprak Krallığı’na yolculuk ederek kendisine yeni bir öğretmen bulmak. Genelde uyarlama eserleri ana kaynaklarıyla karşılaştırmaktan pek hoşlanmıyorum, çünkü orijinalleriyle birebir aynı olmalarını tercih etmem. Bu demek değil ki izlediğim eserin tamamen farklı bir şeye dönüşmesini isterim. Avatar: The Last Airbender, bu konuda ilk sezonuyla aslında fena bir iş çıkartmamıştı. Fakat ikinci sezon, artık diziden çoğu noktada ayrılmayı başarıyor. Ayrıca bunu sadece ilk sezondaki olayları farklı zaman dilimlerine yerleştirerek yapmıyor.
Animasyon serisi benim izlediğim en iyi birkaç eserden biridir, bu konuda ne yazık ki pek objektif değilim. İlk sezonu beğenmemin en büyük sebebi de aslında evreni çok seviyor olmam. Fakat bu sezon, ne yazık ki ilki kadar özenilerek hazırlanmamış. Evet, ilk sezonun da bazı sıkıntıları bulunuyordu fakat izlediğim evrenin Avatar dünyası olduğunu fark edebiliyordum. İkinci sezon ise bu konuda ne yazık ki sınıfta kalıyor.
Animasyonu beğenerek izleyen herkesin sevdiği karakterlerin başında muhtemelen Toph geliyordur. Karakteri Netflix versiyonunda Miya Cech canlandırıyor. Şahsen sezonun geneli boyunca Toph’u oldukça beğendim. Oyuncunun performansının yanında hikâyesi de fena olmayacak bir şekilde aktarılmış. Toph’un insanlarla dalga geçmeyi seven ve yer yer oldukça ciddi olan havasını oldukça iyi göstermişler. Bu sezonun oyunculuklar konusunda ilk sezonun gerisinde olduğunu düşünürsek, bu noktada Miya Cech Toph karakteriyle diğerlerinden kesinlikle ayrılıyor.
Şimşeğin Yarattığı Yıkım
Ana Avatar takımımızın yanı sıra, sezonun Zuko ile birlikte diğer odak noktası Azula, Mai ve Ty Lee üçlüsü. Açıkçası, dizinin yazarlarının karakterleri pek anlayabildiğini düşünmüyorum. Çünkü onlar hakkında verilen kararlar, sadece sahneleri sürdürmek için rastgele şekilde alınmış gibi hissettiriyor. Sezonun büyük bir kısmı, tıpkı animasyonda da olduğu gibi, Azula ve Toph üzerine. Fakat ne yazık ki live-action versiyon, karakterlerin üzerine gereken spot ışıklarını yansıtmayı başaramıyor. Özellikle bu iki karakter, repliklerinin yanı sıra, hâl ve tavırlarıyla diğerlerinden ayrılan niteliklere sahip. Azula’nın aurasının bile en azından bir miktar korku saçması gerekiyor. Fakat Avatar: The Last Airbender ikinci sezon, bu konuda animasyonun yanına bile yaklaşamıyor.
Öte yandan, Azula’yı canlandıran Elizabeth Yu elinden gelenin kesinlikle en iyisini yapıyor ve oyunculuğu konusunda hiçbir sıkıntı yok. Yalnızca karaktere yazılan sahneler ve replikler, orijinal Azula havasından son derece uzak. Mai ve Ty Lee için de aynı eleştirileri söyleyebilirim. Bu üçlüdeki “olmamışlık” havası, ne yazık ki sezon boyunca hissedilmeye devam ediyor. Zuko ise bence ilk sezon öne çıkan karakterlerden biriydi. Gerek oyuncusunun performansı gerekse karaktere yazılan sahneler, sezonu sürükleyici kılan anlar yaratıyordu. Neyse ki ikinci sezon bu başarıyı sürdürüyor. Hatta sadece Zuko’nun sahnelerinin diziyi sürükleyici kıldığını söyleyebilirim. Çünkü karakterin amacını yolculuğunu izlerken anlayabiliyorsunuz. Fakat Avatar: The Last Airbender, genel anlamda orijinal karakterlerin özünü korumak açısından fazlasıyla zayıf hissettiriyor.
Havada Komplo Kokusu Var
Sezonun kurgu konusunda da ciddi sıkıntıları bulunuyor. Bazı sahnelerin ardından gelen anlar, tempoyu ciddi anlamda kırıyor ve izleyicinin diziden kopmasına neden oluyor. Ne yazık ki, ilk ve ikinci sezon arasında bulunan çekim süresinin uzunluğu da kadro açısından biraz tuhaf hissettiriyor. Özellikle Aang’i canlandıran Gordon Cormier‘ın ilk sezona göre fazlasıyla büyümüş olması biraz sırıtıyor. Elbette buradaki asıl sorun, araya bu kadar uzun vakit koyan yapımcılarda. Cormier‘in performansı ise bence fena değil, kendisini ilk sezonda da beğenmiştim. Burada da yine elinden geleni yapıyor ama ne yazık ki animasyondaki Aang ile arasında ciddi farklar bulunuyor.
Sezonun hikâye anlatımı, maalesef yine zayıf kalan noktalardan biri. Olay örgüsü, seyirciyi içerisine çekmeyi bir türlü başaramıyor. Yüzeysel olarak bakınca bile, Ba Sing Se şehrinde halka karşı gerçekleştirilen manipülasyon büyük bir ciddiyetle işlenmesi gereken bir olay. Fakat bu hikâye sezon boyunca kopuk kopuk anlatıldığı için, ortaya beklenen kadar önemli bir olay örgüsü çıkmıyor. Krallığın etrafında, özellikle halk nezdinde daha fazla yan hikaye işlenebilirdi. Zira, konulan sahneler genel olarak yaşananları özetlemekten öteye gidemiyor.
Avatar: The Last Airbender, bu hikâyedeki sıkıntılarla birlikte ana ekibimizin de içsel sorunlarına odaklanıyor. Her karakterin kendi içinde yaşadığı birtakım sorunlar var ve bunları sezon boyunca çözmeye çalışıyorlar. Ama bu sorunların – Toph’unkiler dışında – kaçı izleyiciye aktarılabiliyor emin değilim. Çoğu sorun, tek bir sahnede birkaç repliğin söylenmesinin ardından geçiştiriliyor ve sezon içerisinde yaşanan karakter gelişimleri pek bir işe yaramıyor.
Senaryoda ne kadar karakter gelişimi bulunduğunu söylemek de pek kolay değil. Zira, karakterler – yine ilk sezondaki gibi – Zuko dışında iyi işlenemiyor. Özellikle bu sezon, Sokka’nın gelişimi ve olgunlaşmasının çok daha incelikle işlenmesi gerekiyordu. Kısacası, üzerine pek düşünülmeden yazılan replikler ve sahneler, dizinin temposuna ve geneline büyük bir zarar veriyor. İkinci ve üçüncü sezon arasına uzun bir süre konmayacağı söyleniyordu. Gelecek sezon final mi olacak emin değilim, çünkü animasyonun gidişatına göre son sezon olması gerekiyor. Fakat dizide işlenecek çok fazla kısım kaldı ve mevcut bölüm sayısı maalesef bunun için yeterli değil. Bekleyip göreceğiz.
Ali Can Bartu Sakarya‘nın tüm yazılarına ulaşmak için buraya tıklayınız.
Daha fazlası için bizi Youtube, X ve Instagram aracılığıyla takip edebilirsiniz.
House of the Dragon 3. Sezon 1. Bölüm İncelemesi: Tahtın Bedeli
Yorumlar